تعاليم اسلام ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

اشارهء قرآن به بشارت‌هاى نبوت

عَلَيْهِمْ » ؛ « 1 »

كسانى كه از اهل كتاب تبعيت و پيروى مىكنند از فرستادهء ما « نبى امّى » كه در تورات نام و نشان او را مىيابند و آنان را به معروف امر و از منكر نهى مىكند و چيزهاى پاك را بر آنان حلال و چيزهاى پليد و فاسد را بر آنان حرام مىكند و هر گونه سختى و سنگينى و زنجيرهايى را كه گرفتارش بودند از آنان برداشته به آنان آزادى مىبخشد .

و باز مىفرمايد :

« وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ » ؛ « 2 »

وقتى كه كتاب خدا به يهود ابلاغ شد ، با اين كه اين كتاب معارف و تعاليم تورات را كه كتاب آسمانى آنان مىباشد تصديق مىكرد و با اين‌كه مدتى بود انتظار داشتند كه [ به وسيلهء پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ] به كفار عرب فتح و ظفر يابند - با اين همه - ايمان نياوردند .

( 1 ) . اعراف ، آيهء 157 ( 2 ) . بقره ، آيه 89