شيعه و زمامداران خودسر ( فارسى ) — الصفحة ٨١

اكيپهاى اخلالگرى

يك هيئت تحت نظر يزيد بن شجره و هيئتى تحت نظر عبد الرحمن بن قياث و هيئتى تحت نظر زهير بن مكحول و دستهء ديگرى تحت نظر مسلم بن عقبه ، و هيئتى تحت نظر عبد اللّه بن مسعده اعزام نموده ، و خود نيز رياست عده‌اى را به عهده گرفت و عازم اخلالگرى شد ، و تا دجله حركت نمود . ( حوادث سال 39 هجرى تاريخ ابن اثير ) .

سيل لشكر و هيئت‌هاى اعزامى معاويه به ترتيب مشغول كار بودند و در شهرهاى شيعيان گردش كرده و شب و روز عليه آنان پيكار ميكردند . اين عده بسوزاندن ، كشتن ، حمله بقافله‌ها تخريب خانه‌ها ، مهارت عجيبى داشتند !

استاد عقاد مصرى درباره عمال بنى اميه مينويسد : « خونخواران ماهر و سگهاى شكارى زرنگى براى صيد فراوان بودند ! »

و استاد جرداق درباره آنان ميگويد : « ياران بنى اميه دو دسته بودند :

1 - دسته‌ايكه رشوه وسيلهء خوبى براى خريدن نيات و افكار آنان بود .

2 - دسته‌ايكه در پستى فرو رفته و دشمن نيكوكاران بودند » .

لشكر معاويه تشنه خون و كشتن پيرمردان و اطفال و زنها بودند و بفكر ايجاد وحشت و رعب در ميان مردم فرو رفته و فرار و مخفى شدن روش هميشگى آنان بود .

در مقابل روش لشكر معاويه لشكريان على ( ع ) به بيحالى و بىاعتنائى و مبارزه و دشمنى با يكديگر و نافرمانى حضرت امير ( ع ) دست زده بودند . آنقدر على ( ع ) از روش آنان ناراحت بود كه فرمود : « اللهم ابدلنى بهم خيرا لى منهم » :

بار خدايا ! جمعيتى بهتر از اين به من بده ! .

روزى باصحاب خود فرمود : واى بر شما با من عازم جنگ شويد ؛ سپس در ميدان جنگ فرار كنيد . به خدا دوست ميدارم با اين نيت ، و ايمانى كه دارم بميرم : زيرا در اين عمل راحتى بزرگى نهفته است و از همنشينى با شما و گفتگو و تحمل شدائد نجات مييابم » .

بار ديگر فرمود : « ما يؤخر اشقاها ؟ ! » : چرا شقىترين مردم در آمدن خود تأخير انداخته و در كشتن من سهل‌انگارى مىكند ؟ !

على تعجيل مىكند كه ابن ملجم او را از شر اهل عراق راحت كند . . .

اللّه اكبر ! على آرزوى مرگ مىكند و علت اين عمل اين است كه نميخواهد حرام را حلال كند و با خدعه و نيرنگ به مقصود برسد .

على چون آرزوى مرگ دارد و راه شرعى آن در دست نيست اهل عراق را دعوت مىكند كه با آنحضرت عازم جهاد گرديده و او را در ميدان جنگ يكتنه رها