قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠
ط - روش ائمه اهل بيت عليهم - السلام در محكم و متشابه قرآن
وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً » « 1 » مىتوان استفاده كرد .
ط - روش ائمه اهل بيت عليهم - السلام در محكم و متشابه قرآن
ط - روش ائمه اهل بيت عليهم - السلام در محكم و متشابه قرآن
آنچه از بيانات مختلف ائمه اهل بيت ( ع ) بدست مىآيد اينست كه در قرآن مجيد متشابه بمعنى آيه‌اى كه مدلول حقيقى خود را به هيچ وسيله‌اى بدست ندهد وجود ندارد . بلكه هر آيه‌اى اگر در افاده مدلول حقيقى خود مستقل نباشد بواسطه آيات ديگرى مىتوان بمدلول حقيقى آن پى برد و اين همان ارجاع متشابه است بمحكم چنان كه آيه : « الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » سوره طه آيه 5 ( ترجمه :
خدا بر تخت خود قرار گرفت ) و آيه : « وَ جاءَ رَبُّكَ » سوره فجر آيه 22 ( ترجمه : و خداى تو آمد ) ظاهرند در جسميت و ماديت ولى با ارجاع اين دو آيه به آيهء كريمه : « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ » سوره شورى آيه 11 معلوم مىشود مراد از قرار گرفتن و آمدن كه به خداى متعال نسبت داده شده معنائى است غير از
( 1 ) - ترجمه هر دو آيه گذشت .