قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧

ب - علومى كه قرآن مجيد بتعليم آنها دعوت مىكند

و بدين ترتيب بتعلم علوم طبيعى و رياضى و فلسفى و فنون ادبى و بالاخره همهء علومى كه در دسترس فكر انسانى است و تعلم آنها بنفع جهان بشرى و سعادت‌بخش جامعه انسانى مىباشد دعوت مىكند .

آرى قرآن مجيد به اين علوم دعوت مىكند به اين شرط كه به حق و حقيقت رهنما قرار گيرند و جهان‌بينى حقيقى را كه سرلوحه آن خداشناسى مىباشد در برداشته باشند و گرنه علمى كه انسان را سرگرم خود ساخته از شناختن حق و حقيقت بازدارد در قاموس قرآن مجيد با جهل مرادف است . خداى متعال مىفرمايد : « يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ » سوره روم آيه 7 ( ترجمه : آنان از زندگى اين جهان ظاهر و نمودى را ميدانند و آنان از زندگى آن جهان غافلند ) . و مىفرمايد : « أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلى بَصَرِهِ غِشاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ » سوره جاثيه آيه 23 ( ترجمه :

آيا ديدى آن كسى را كه خداى خود را هواى نفس خود قرار داده و خدا با داشتن علم گمراهش نموده و به گوش و دلش مهر و بچشمش پرده‌اى زده است پس كيست كه پس از خدا