قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٩
ك - نمونه‌اى از تفسير قرآن با قرآن
سوره اعراف آيه 157 ( ترجمه : كسانى كه پيروى مىكنند از پيغامبرى كه نبى امى است كسى كه او را در تورات و انجيل نوشته شده مىيابند - در تورات و انجيل ذكر شده - ايشان را بمعروف امر مىكند و از منكر نهى مىكند و چيزهاى پاك را براى ايشان حلال و چيزهاى پليد را بر ايشان حرام مىكند ، و از ايشان سختى و هر گونه زنجيرهائى كه داشتند وضع مىكند - آزادى مىبخشد - ) و روشن‌تر ازين بيان زمينه پيروى را در آيه ديگر كه هم مفسر اين آيه است توضيح مىدهد : « فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ » سوره روم آيه 30 ( ترجمه : روى خود را استوار نگه دار براى دين در حال اعتدال - در دين با اعتدال ثابت قدم باش - همان آفرينش خدا كه مردم را بر آن آفريده آفرينش خدا تبديل و تغيير ندارد آنست دينى كه مىتواند - جامعه بشرى را - اداره نمايد ) .
به مقتضاى اين آيه برنامه كامل اسلام خواسته‌هاى آفرينش و به‌عبارت‌ديگر شرايع و قوانينى است كه فطرت و خلقت انسان بسوى آنها انسان را هدايت مىكند ( زندگى