رسائل توحيدى ( فارسى ) — الصفحة ٨٤

فصل دوم : شواهدى از قرآن كريم

فصل دوم : شواهدى از قرآن كريم

فصل دوم : شواهدى از قرآن كريم

آيات و روايات نيز برآنچه درفصل پيشين گذشت ، دلالت دارند ؛ مانند آيهء كريمه :

« ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ » « 1 »

آن است خداوند ، پروردگار شما ، آفريدگار همه چيز .

و آيهء :

« اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ » « 2 »

خداست آفريننده همه چيز .

مضمون اين دو آيه مكرراً در قرآن كريم آمده است ؛ و نيز خداوند سبحان در آيهء :

« الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ » « 3 » از اين حقيقت خبر مىدهد كه : همه چيز آفريده اوست ، واو نيكو آفريد . آن‌گاه فرمود :

« ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ » « 4 »

هر امر نيكويى كه به تو رسد ، از خداست ، و هر امر بدى كه به تورسد ، ازخويشتن است .

از اين آيه به دست مىآيد كه بدىها ، از آن جهت كه بد هستند ، امور عدمىاند ؛ و قيد « از آن جهت كه بد هستند » را به اين دليل آورديم كه پيش از آيه فوق فرمود :

« وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً » « 5 »

( 1 ) . غافر ، آيهء 62 ( 2 ) . رعد ، آيهء 16 ( 3 ) . سجده ، آيهء 7 ( 4 ) . نساء ، آيهء 79 ( 5 ) . همان ، آيهء 78