رسائل توحيدى ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

مبحث اوّل : اسماء الهى در قرآن كريم

فاطر ( آفريننده ) ، فتّاح ( گشاينده ) ؛

ق ) قوىّ ( نيرومند ) ، قدّوس ( پاك و بىعيب ) ، قيّوم ( پاينده ) ، قاهر ( نيرومند ) ، قريب ( نزديك ) ، قادر ( توانا ) ، قدير ( بسيار توانا ) ، قهّار ( بسيار مقتدر ) ، قابل التّوب ( توبه‌پذير ) ؛

ك ) كريم ( بزرگوار ) ، كبير ( بزرگ ) ؛

ل ) لطيف ( مداراگر ) ؛

م ) ملك ( پادشاه ) ، مؤمن ( ايمنى دهنده ) ، مهيمن ( نگهبان ) ، متكبّر ( صاحب كبرياء وعظمت ) ، مصوّر ( نگارنده ) ، مجيد ( ارجمند ) ، مجيب ( پاسخ‌دهنده ) ، مبين ( آشكار ) ، مولى ( سرپرست ) ، محيط ( فراگيرنده ) ، مقيت ( نگهبان ) ، متعالى ( عالىجايگاه ) ، محيى ( زنده‌كننده ) ، متين ( استوار ) ، مقتدر ( نيرومند ) ، مستعان ( يارى خواسته ) ؛

ن ) نصير ( ياور ) ، نور ( روشنايى ) ؛

و ) وهّاب ( بخشنده ) ، واحد ( يگانه ) ، ولىّ ( اداره‌كنندهء امور ) ، واسع ( گشايشمند ) ، وكيل ( كاردان ) ، ودّود ( دوست دار ) .

اين‌ها يكصد و هفده اسم است كه دركتاب الهى با زبان توصيف آمده است ؛ موارد ديگرى نيز وجود دارد كه نزديك به همان لسان مىباشد ؛ آن موارد ، عبارتند از :

« وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ » « 1 » ( ما از آن نگهدارى مىكنيم ) .

« إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ » « 2 » ( همانا ما انجام دهنده‌ايم ) .

« فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ » « 3 » ( آنچه را خواهد انجام‌دهنده است ) .

« قائِماً بِالْقِسْطِ » « 4 » ( قيام‌كننده به عدل ) .

( 1 ) . حجر ، آيهء 9 ( 2 ) . انبياء ، آيهء 104 ( 3 ) . هود ، آيهء 107 ( 4 ) . آل عمران ، آيهء 18