رسائل توحيدى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٥

سخنى درتكميل بحث

در روضةالواعظين از امام صادق عليه السلام از پدرش از جدش عليه السلام نقل است كه :

. . . إِنَّ بَيْنَ الْقائِمَةِ مِنْ قَوائِمِ الْعَرْشِ وَ الْقائِمَةِ الثانِيَةِ خَفَقانَ الطَّيْرِ الْمُسْرِعِ مَسيرَ أَلْفِ عامٍ ؛ وَ الْعَرْشُ يكْسى كُلَّ يَوْمٍ سَبْعينَ أَلْفَ لَوْنٍ مِنَ النُّورِ لا يَسْتَطيعُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ خَلْقٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ ؛ وَ الأَشْياءُ كُلُّها فِي الْعَرْشِ كَحَلْقَةٍ في فَلاةٍ ؛ « 1 »

ميان يك ستون از ستون‌هاى عرش وستون ديگر ، فاصله‌اى است كه يك پرنده تيزپرواز درطى هزار سال مىپيمايد و عرش در هر روز ، هفتاد هزار رنگ از نور برتن مىكند كه هيچ مخلوقى را توان ديدن آن نيست ؛ و تمامى اشياء در عرش به‌سان حلقه‌اى در بيابانند .

اين مضامين در روايات متعددى آمده است ؛ هم‌چنين در روايات آمده است :

آيةالكرسى و پايان سورهء بقره و سورهء محمد صلى الله عليه و آله و سلم ، از گنج‌هاى عرشند ؛ « 2 » « صاد » جويبارى است كه از پايهء عرش بيرون آيد ؛ « 3 »

عرش ، آسمان بهشت است ؛ « 4 »

هنگام گريهء يتيم ، عرش مىلرزد ؛ « 5 »

« افق مبين » ، دشتى است دربرابر عرش كه درآن رودهايى جارى است ، و درآن دشت به تعداد ستارگان جام‌هايى مهياست ؛ « 6 »

روح برخى از امامان در عرش ، نظاره گر كسانى هستند كه آنان را زيارت كنند ؛ « 7 »

( 1 ) . همان ، ص 34 ، ح 54 ( 2 ) . علل الشرائع ، باب 106 ، ص 128 ، ح 3 ؛ الدر المنثور ، ج 1 ، ص 255 ، بقره ( 3 ) . معانىالاخبار ، ص 22 ، باب 17 ( 4 ) . بحارالانوار ، ج 8 ، ص 84 ، شبيه ( 5 ) . همان ، ج 72 ، ص 5 ، ح 12 ( 6 ) . همان ، ج 58 ، ص 29 ، ح 48 ( 7 ) . كامل الزيارات ، ص 103