رسائل توحيدى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٩

استدراج

آرى ، اما نه بدان صورت كه درخلق وجود دارد ، ليكن خشم خداوند ، كيفر اوست وخشنودى او ، پاداش اوست .

مضمون اين حديث درروايات فراوانى آمده است .

هدايت و اضلال :

هدايت و اضلال :

دربارهء « هدايت و اضلال » در محاسن از سليمان روايت شده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :

يا سُلَيْمانُ ! إِنَّ لَكَ قَلْباً وَ مَسامِعَ ، وِإِنَّ اللَّهَ إِذا أَرادَ أَنْ يَهْدِيَ عَبْداً فَتَحَ مَسامِعَ قَلْبِهِ ، وَإِذا أَرادَ بِهِ غَيْرَ ذلِكَ خَتَمَ مَسامِعَ قَلْبِهِ فَلا يَصْلُحُ أَبَداً ؛ وَ هَوَ قَوْلُ اللَّهِ - عَزَّوَجَلَّ - : « أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها » « 1 »

اى سليمان ! تورا دلى است و گوش‌هايى ، و هرگاه خداوند خواهد كه بنده‌اى را هدايت نمايد ، گوش‌هاى دلش را بگشايد ، و هرگاه جز آن را خواهد ، گوش‌هاى دلش را ببندد ، و دراين صورت او هرگز خوب و نيك نگردد ، خداوند فرمايد : آيا بر دل‌هايى قفل‌هاى آن است .

استدراج

استدراج

دربارهء به خود واگذاردن واستدراج ( / به آهستگى غافلگير كردن ) در اصول كافى از سماعه نقل است كه از امام صادق عليه السلام از آيه : « سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ » « 2 » پرسيدم ؛ امام فرمود :

هُوَ الْعَبْدُ يُذْنِبُ الذَّنْبَ فَتُجَدَّدُ لَهُ الْنِعْمَةُ مَعَهُ تُلْهيهِ تِلْكَ النِّعْمَةُ عَنِ الاسْتِغْفارِ مِنْ ذلِكَ الذَّنْبِ ؛ « 3 »

آن بنده‌اى است كه گناهى مرتكب شود ، پس براى او با آن گناه نعمت تجديد گردد ، و

( 1 ) . محاسن ، ص 200 ، ح 35 ؛ بحار الانوار ، ج 5 ، ص 203 - 204 ( 2 ) . اعراف ، آيهء 182 ( 3 ) . اصول كافى ، ج 2 ، باب 202 ، ص 452 ، ح 3