شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠
معناى امام
2 . امامت و جانشينى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در حكومت اسلامى .
3 . در تأييد سخنان گذشته .
4 . امامت در بيان معارف الهيه .
5 . فرق ميان نبى و امام .
6 . امامت در باطن اعمال .
7 . ائمه و پيشوايان اسلام .
8 . اجمالى از تاريخ زندگى دوازده امام عليه السلام .
9 . بحث در ظهور مهدى عليه السلام از نظر عمومى .
10 . بحث در ظهور مهدى عليه السلام از نظر خصوصى .
معناى امام
معناى امام
امام و پيشوا به كسى گفته مىشودكه پيش جماعتى افتاده رهبرى ايشان را در يك مسير اجتماعى يا مرام سياسى يا مسلك علمى يا دينى به عهده گيرد و البته به واسطه ارتباطى كه با زمينه خوددارد در وسعت و ضيق تابع زمينه خود خواهد بود .
آيين مقدس اسلام ( چنان‌كه از فصل‌هاى گذشته روشن شد ) زندگانى عموم بشر را از هر جهت در نظر گرفته ، دستور مىدهد .
از جهت حيات معنوى مورد بررسى قرار داده و راهنمايى مىكند و در حيات صورى نيز از جهت زندگى فردى واداره آن مداخله مىنمايد چنان‌كه از جهت زندگى اجتماعى و زمامدارى آن ( حكومت ) مداخله مىنمايد .
بنابر جهاتى كه شمرده شد امامت و پيشوايى دينى در اسلام از سه جهت ممكن است مورد توجه قرار گيرد : از جهت حكومت اسلامى و از جهت بيان معارف و احكام اسلام و از جهت رهبرى و ارشاد حيات معنوى .
شيعه معتقد است چنان‌كه جامعه اسلامى به هر سه جهت نامبرده نيازمندى