شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

بيان ديگر

« مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ » « 1 »

هر كه ملاقات خدا را اميدوار باشد موقعى را كه خدا براى ملاقات مقرر فرموده خواهد آمد .

و مىفرمايد :

« فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً » « 2 »

پس هر كه به ملاقات خداى خود اميدوار باشد بايد عمل صالح ( كار سزاوار ) بكند و به پرستش خداى خود كسى را شريك ننمايد .

و مىفرمايد :

« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » « 3 »

و مىفرمايد :

« فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى * يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى * وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى * فَأَمَّا مَنْ طَغى * وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا * فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى * وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى » « 4 »

وقتىكه بزرگ‌ترين داهيه « روز رستاخيز » رسيد روزى كه انسان هر گونه تلاش و كوشش خود را به ياد مىآورد و آتشى كه براى عذاب روشن شده آشكار گرديد ، « مردم دو گروه مىشوند » اما كسى كه طغيان نموده و زندگى دنيا را براى خود انتخاب نمود ، آتش نامبرده جايگاه اوست و اما كسى كه از مقام خداى خود ترسيده ونفس خود را از هوى « دلخواه ناپسند » نهى كرد بهشت جايگاه اوست و بس .

( 1 ) . عنكبوت ، آيه 5 ( 2 ) . كهف ، آيه 110 ( 3 ) . فجر ، آيات 27 - 30 ( 4 ) . نازعات ، آيات 34 - 41