شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤١
روز قيامت - رستاخيز
پذيرفتن دين و پيروى از مقررات شرع و آيين ، خالى از كلفت و سلب آزادى نيست و در صورتىكه متابعت آن اثرى در بر نداشته باشد هرگز مردم نيز بار آن‌را نخواهند پذيرفت و از آزادى طبيعى دست برنخواهند داشت .
و از اين‌جا روشن مىشود كه اهميت تذكر و يادآورى روز رستاخيز ، معادل با اهميت اصل دعوت دينى است .
و هم از اين‌جا روشن مىشود كه ايمان به روز جزا مهم‌ترين عاملى است كه انسان را به ملازمت تقوا و اجتناب اخلاق ناپسنديده و گناهان بزرگ وادار مىكند چنان‌كه فراموش ساختن يا ايمان نداشتن به آن ريشه اصلى هربزه و گناهى است . خداى متعال در كتاب خود مىفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ » « 1 »
كسانىكه از راه خدا بيرون رفته و گمراه مىشوند ، براى ايشان عذابى است سخت در مقابل اين‌كه روز حساب را فراموش كردند .
چنان‌كه پيداست در آيه كريمه ، فراموشى روز حساب منشأ هر گمراهى گرفته شده است .
تأمل در آفرينش انسان و جهان و هم‌چنين در غرض و هدف شرائع آسمانى در پيش بودن چنين روزى ( روز رستاخيز ) را روشن مىسازد .
ما وقتى كه در كارهايى كه در آفرينش تحقق مىپذيرد ، دقيق مىشويم مىبينيم كه هيچ كارى ( كه به‌طور ضرورت به نوعى از حركت نيز مشتمل است ) بدون غايت و هدف ثابت انجام نمىيابد و هرگز خودكار به‌طور اصالت و استقلال مقصود و مطلوب نيست بلكه پيوسته مقدمه هدف و غايتى است و به پاس آن مطلوب مىباشد حتى در كارهايى كه به نظر سطحى بىغرض شمرده مىشوند مانند
( 1 ) . ص ، آيه 26