ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢

اسلام آوردن راهب

ميان صحراى وسيع خشك و رمل ، آب مىآورد ؟

مهار [ مركب‌ها ] را به طرف شنزارى غير قابل رفتن ، برگرداند

[ سنگ ] سفيدى كه مانند نقرهء زراندود ، برق مىزد ، پديدار شد

فرمود : آن را برگردانيد ، اگر اين كار كنيد

سيراب شده و اگر نه سيراب نخواهيد شد

[ همه ] در كندن آن ، هم دست شدند

سنگ ، مانند چارپاى چموشى كه سوارشدن برآن ممكن نباشد ، مقاومت مىكرد

تا وقتى ، آن‌ها را خسته كرد

هماوردى آمد كه هرگاه به ميدان‌هاى مبارزه وارد مىشد ، پيروز مىگشت

پس آن [ سنگ در دست او ] به مانند گويى در دست جوان نيرومند ، با ساعدى درشت بود

كه آن را در ميدان بازى پرتاپ كند

پس از زير آن ، با آبى پيوسته [ و ] گوارا كه

بر گواراترين و لذيذترين آب‌ها زيادتى داشت ، آن [ جمعيت ] را سيراب كرد

تا چون همه نوشيدند . سنگ را به جاى خود باز گرداند

و رفت كه خيال مىكردى ، كسى به محلّ آن سنگ نزديك نشده است

اين فرزند فاطمه است . جانشين پيامبر

و هر كس در فضيلت و كارهاى شگرف او سخن گويد ، تكذيب نمىشود . « 1 »

( 1 ) . وَلَقَدْ سَرى فيما يَسِيرُ بِلَيلةٍ * بعد العشاءِ مغامرا في مَوكبِ حتّى أتى مُتبتّلا فِي قائِم * ألقى قواعِدَهُ بقاع مُجدبِ فَدنا فَصاحَ بِهِ فأَشرَفَ ماثلًا * كالنَّسرِ فَوقَ شَظِيَّةٍ مِنْ مرقبِ هَل قُربَ قائِمكَ الّذي بَوّأتهُ * ماء يُصابُ فَقال : ما مِنْ مَشربِ إلّا بِغاية فَرسَخِين وَمَن لَنا * بِالماءِ بين نقاوقيّ سَبْسَبِ فَثَنى الأعِنَة نَحْوَ وَعثٍ فاجتلى * بَيضاءَ تَبْرق كاللُجينِ المذهبِ قال : إقلبوها إنَّكُم إن تفعلوا * تُروَوا ولا تُروَون إن لَم تُقلبِ فاعصُو صَبوا في قَلعِها فَتَمَنْعَتْ * مِنهُم تَمنُّعَ صَعْبَةٍ لَمْ تُركبِ حَتّى إذا أَعيتْهُمْ أَهوى لَها * كُفوٌ مَتى تَرِد المُغالِبُ تُغلَبِ فَكأنَّها كُرة بِكَفِ حزوّر * عبل الذّراع دَحابها في مَلْعَبِ فَسَقاهُمْ مِنْ تَحتِها مُتَسَلسِلًا * عَذِباً يَزيدُ عَلَى الّالذِّ الأعذبِ حَتّى إذا شَرِبُوا جَمِيعاً رَدَّها * وَمَضى فَخِلتَ مَكانَها لَم يُقْرَبِ ذاكَ ابنُ فاطمةَ الوَصِيّ وَمَن يَقُلْ * فِي فَضْلِهِ وَفِعالِه لا يُكذبِ