ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠

شريف رضى رحمه الله

وى در اصفهان ، افزون بر دروس رسمى و معمول حوزه ، علم هيأت و طبّ قديم را نيز فرا گرفت . در ادبيات ، دستى توانا داشت و بخش‌هايى از نهج‌البلاغه را حفظ كرده بود . او داراى استعدادى قوى ، بيانى نيكو و سابقه‌اى طولانى در تدريس بود . حرف‌هاى ديگران را نقّادى مىكرد و در حالى كه صاحب نظر بود ، از تظاهر و هياهو اجتناب مىورزيد . در حوزهء علميه قم به تدريس سطح عالى و در دانشكده سپاه ، به آموزش اصول عقايد اشتغال داشت .

ايشان تأليفات چندى داشت كه عمدتاً به چاپ نرسيد :

1 . عدّات الكلينى در رجال ( برّرسى عدّه‌هاى كلينى رحمه الله ومشايخ‌او ) چاپ شده ؛

2 . حاشيه بر كفايه ( تا واجب مشروط ) ؛

3 . تقريرات درس آيت اللّه بهبهانى ؛

4 . شناخت ؛

5 . توحيد ؛

6 . عدل ؛

7 . علم امام ؛

8 . معاد ؛

9 . ادب النبى .

او اهل تهجّد و توسّل به اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام و احتياط و پرهيز از موارد شبهه‌ناك بود . يكى از دوستان فاضل او مىگويد : بيش از بيست سال كه كم و بيش با اين مرد بزرگ بودم ، از او غيبت و دروغ يا زخم زبان نسبت به كسى نشنيدم . حجّت‌الاسلام كافى سرانجام پس از سال‌ها خدمت در ترويج مكتب اهل‌بيت عليهم السلام ، شب جمعه ، دهم رجب سال 1406 ق / اوّل فروردين 1365 ش ، بر