ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

دعا ، توبه ، استغفار و شُكر

دعا ، توبه ، استغفار و شُكر

دعا ، توبه ، استغفار و شُكر

من أُعطِىَ أرْبعاً لم يُحرَمْ أربَعاً . مَن أُعطيَ الدُّعاءَ ، لم يُحرَم الإجابَةُ وَمَنْ أُعطيَ التّوبةَ لم يُحرَم القَبولُ وَمَنْ أُعطيَ الإستغِفار لَمْ يُحْرَمْ المغفرةُ وَمَنْ أُعطيَ الشُّكرَ لم يُحرَمْ الزّيادةُ وَتَصديقُ ذلكَ فى القُرآنِ ؛ قالَ اللّهُ تَعالى في الدُّعاءِ : « ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » « 1 » وقالَ تعالى في الإِستِغفارِ : « وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً « 2 » وَ قالَ تَعالى في الشّكرِ : « لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ « 3 » » وَقالَ تَعالى في التَّوبَةِ :

« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ، ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ » ؛ « 4 »

هر كس چهار چيز به او داده شود ، از چهار چيز محروم نخواهد شد . هر كس توفيق دعا به او داده شود ، از اجابت محروم نمىشود ، و هر كس به او توبه عطا شود ، از قبول [ توبه ] محروم نخواهد شد و هر كس به او آمرزش خواستن داده شود ، از بخشوده شدن محروم نخواهد شد . و به هر كس ، شكرگزارى داده شود ، از فزونى محروم نخواهد گشت و اين مطلب در قرآن تصديق شده است . خداوند متعالى دربارهء دعا فرمود : مرا بخوانيد [ تا ] شما را اجابت كنم و خداى متعالى ، درباره طلب آمرزش فرمود : و هر كس عمل زشتى انجام دهد يا نسبت به خود ستمى روا دارد ؛ سپس از خدا آمرزش بخواهد ، خدا را آمرزندهء مهربان خواهد يافت . و خداى تعالى ، درباره شكرگزارى فرمود : اگر شكر گزاريد ، حتماً [ عطاى ] شما را زياد خواهم كرد . و خداى متعالى ، دربارهء توبه فرمود : همانا ، توبه از [ طرف ] خدا ، براى كسانى است كه به سبب نادانى ، كار زشت انجام داده ؛ سپس به زودى توبه مىكنند ؛ پس خداوند برايشان باز مىگردد و [ توبهء آن‌ها را مىپذيرد ] . « 5 »

( 1 ) . غافر ( 40 ) : 60 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) : 110 . ( 3 ) . ابراهيم ( 14 ) : 7 . ( 4 ) . نساء ( 4 ) : 17 . ( 5 ) . نهج‌البلاغه ، فيض الاسلام ، 1151 ، ح 130 .