مهر تابان ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٨

فهرست

قوس نزول و صعود انسان در مدارج كمال 155

در باقى بودن أعيان ثابته در هنگام فناء در ذات احديّت 157

در معناى انيّت بينى و بينك إنّيّي ينازعنى 158

در معناى آيهء حرّم الفواحش ما ظهر منها و ما بطن 160

در وحدت جبرائيل و كيفيّت ربط او با موجودات كثيره در دنيا 162

در معناى فناء فى الله و معناى فدا شدن و حقيقت نيستى و خلع لباس تعيّن 165

تمام موجودات رو بعالم فنا مىروند و چيزى جز خداوند نيست لا هو إلّا هو 167

اگر اعيان ثابته از بين برود ، معناى فناى موجود در خدا صدق نمىكند 169

در معناى غزل‌هائى كه خود علّامه دربارهء فناء فى اليه سروده‌اند 170

در معناى سجود عالم سواد و عالم خيال و عالم بياض در حقّ تعالى و تقدّس 172

در حقيقت سوخته شدن پروانه در شمع ؛ و مادر در آتش و فناى اشياء 174

در اينكه آيا در حال فنا ضمير ، باقى مىماند يا آن هم از بين مىرود ؟ 174

چون بگوئيم : زيد فانى شد بايد زيدى باشد و گرنه فانى شد صادق نيست 175

در حقيقت معناى و ما رميت إذ رميت و لكنّ اللّه رمى 180

در بيان وارد در فتوحات مكّيّه راجع به بقاء اعيان ثابته در حال فنا 182

در تبديل و تبدّل هويّات مثل پروانه شدن كرم آب و معناى كريمه شريفه : لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ 183

در حقيقت معناى آيه و إليه تقلبون 186

در حقيقت رجوع حمل‌هاى زيد فانى شد و كرم آب پروانه شد و غير ذلك 187

در معناى كان الله و لم يكن معه شىء و الآن كما كان 189

بالأخره در تمام اقسام فناء ، ضميرى باقى مىماند تا فناء صدق كند و آن ضمير عبارت از اعيان ثابته مىباشد 191

استدلال شيخ عبد الكريم جيلى به آيه و إليه تقلبون در فناى جميع موجودات 193

معناى فناء انسان اندكاك در هستى خدا و رفع تعيّن و مشاهدهء حقّ جمال خود را 194

وحدت حقّه ذات احديّت هيچ‌گونه تعيّن و تقيّدى برنمىدارد 196

در معناى رباعى خمريّه : رقّ الزّجاج و رقّت الخمر 199