رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١

توضيح و تبيين :

ندارد همانا بندگان مخلصين هستند . حال اگر در قرآن مجيد بندگانى را يافتيم كه خداى متعال آنان را به صفت شكر و شاكر توصيف كند مىفهميم آنان از عباد الله المخلصين هستند . از جمله راجع به حضرت نوح مىفرمايد :

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً « 1 » .

و راجع به حضرت لوط فرمايد :

إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ - نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ . « 2 » و راجع به حضرت إبراهيم فرمايد :

إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ - شاكِراً لِأَنْعُمِهِ . « 3 » و به طور كلّى بقيّهء انبيائى كه به صفت شكر معرّفى شده‌اند همه از مخلَصين بوده‌اند .

چهارم : عنوان اجتباء است ، كه خداوند عزّ و جلّ در قرآن مجيد انبيائى را به عنوان اجتباء توصيف نموده است آنجا كه فرمايد :

( 1 ) آيهء 3 ، از سورهء 17 : اسراء : [ ذرّيّه و نسل كسانى كه با نوح سوار ( كشتى ) نموديم ، بدرستى كه او بندهء سپاسگزارى بود ] . ( 2 ) آيهء 34 و 35 ، از سورهء 54 : قمر : [ بر آنان بادى فرستاديم كه بر سرشان سنگ باريد جز بر خاندان لوط كه آنان را در وقت سحر نجات بخشيديم ، و اين از روى نعمتى از سوى ما بر ايشان بود ، و اينچنين پاداش مىدهيم كسى را كه سپاسگزارى كند ] . ( 3 ) آيهء 120 و 121 ، از سورهء 16 : نحل : [ براستى إبراهيم يك امّت مطيع خداوند و حنيف و معتدل بود كه گرايش به خدا داشته و از مشركان نبود ، و سپاسگزار نعمتهاى او بود ] .