كاخ دلاويز يا تاريخ شريف رضى ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

غزل و نسيب

اين الغوانى من طلابى و ما * اطلب الا الرائح الغادى

اضعت الهوى حفظا لعزمى و انما * يصان الهوى فى قلب من ضاع عزمه

بنابراين غزل تراويده روح عاشقانه او نيست و جز اينكه يكى از فنون قريض آن را دانسته و آن را برشته نظم كشيده نميتوان منظور ديگرى براى وى تصور كرد و شگفت اينستكه در نهايت انسجام و عذوبت پرداخته و براى نمونه ابياتى از آن بياوريم .

منعم يعطف منه الصبا * لعب الصبا بالغصن الرطب

بلادة النعمة فى طبعه * و ربما ناقش فى الحب

اما اتقى اللّه على ضعفه * معذب القلب بلا ذنب

يا ما طلا لى بديون الهوى * من دل عينيك على القلب

و لما التقينا دل قلبى على الجوى * دليلان حسن فى العيون و طيب

ولى نظرة لا تملك العين اختها * مخافة يثنوها على رقيب

ظبى برامة كحله من طرفه * يرمى القلوب و حبله من جيده

باتت ترائبه و شاح و شاحه * و غدت تضاحكه عقود عقوده

امضرة بالبدر طالعة * عند العيون و ضرة الشمس

انا منك فى كمد على كمد * يومى امر على من امسى

جنية و قتيلها بشر * عظم البلاء بها على الانس

يا ظبية البان ترعى فى خمائله * ليهند اليوم ان القلب مرعاك

الماء عندك مبذول لشاربه * و ليس يرويك الا مدمع الباكى

هبت لنا من رياح الغور رائحة * بعد الرقاد عرفناها برياك

ثم انثنينا اذا ما هزنا طرب * على الرحال تعالنا بذكراك