كاخ دلاويز يا تاريخ شريف رضى ( فارسى ) — الصفحة ٥٥

علو همت

علو همت

علو همت

مناصبى را كه شريف رضى داشت نمىتوانست روح بلند پروازش را آرام نگاه دارد تا آنجا كه مىبينيم آرزوى خلافت را در مغز مىپروراند .

شبههء نيست در اينكه شريف رضى تا درست زير و روى اين آرزو را نمىنگريسته در انديشه آن نمىافتاده است لكن بايد دانست منشاء پيدايش اين انديشه چه بوده است .

بعضى از دوران بى خبر گويند ابو اسحق صابى بمناسبت اينكه از علوم غيبيه آگاه بود شريف رضى را مژده خلافت داد و اين اشعار را به دو فرستاد .

ابا حسن لى فى الرجال فراسة * تعودت منها ان يقول و يصدقا

و قد خبرتنى عنك انك ماجد * سترقى الى العليا ابعد مرتقا

فوفيتك التعظيم قبل اوانه * و قلت اطال اللّه للسيد البقا

و اضمرت منه لفظة لم ابح بها * الى ان ارى اظهار هالى مطلقا

فان مت او ان عشت فاذكر بشارتى * و اوجب بها حقا عليك محققا

و كن لى فى الاولاد و الاهل حافظا * اذا ما اطمان الجنب فى مضجع النقا

لكن بعقيده من اين گفتار درست نيست و ما شريف رضى را خرد مندتر و دوربين‌تر از آن ميدانيم كه بگفتار ابو اسحق فريفته گردد بلكه گمانم آنست كه ابو اسحق از اشعار و گفتار خود شريف رضى اين معنى را استفادت كرده و در چند بيت نظم نموده و بشريف رضى تقديم كرده است و حقيقت امر آنست كه بضاعت خود شريف رضى بوده كه بوى بر گشته است .

آنچه به نظر من در اين موضوع ميرسد اينست كه شريف رضى اوضاع خلافت را آشفته ميديد و منشاء آشفتگى آن را جز اين نميدانست كه