كاخ دلاويز يا تاريخ شريف رضى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

عزت نفس شريف رضى

ضمن مديحت خواستار چيزى از ممدوح نباشد و يا آنكه هيچ نيست فكيف بقصائدى كه پرداخته‌اند و اين نيز يكى از خصايص شريف رضى است و هرگاه در ميان تمام اشعارش مانند اينشعر باشد

يا ايها البحر بنا غلة * فهل لنا عندك من مكرع

بيدرنگ بايد گفت كه چون شريف رضى ميداند كه بهاء الدوله حقوقى بسيار بر او دارد و نيز ميل و رغبتى فراوان بپذيرفتن عطاى خود دارد و شريف رضى هم عطايا و صلات او را نپذيرفته است پس رواست كه براى طيب خاطر او يكشعر مديح بگويد تا بدين وسيلت خاطر او را شاد دارد .

كار عزت نفس شريف رضى به جائى رسيد كه با القادر باللّه عباسى از در عتاب برآمد و اين ابيات را كه تراويده روح بزرگ اوست بپرداخت .

ما مقامى على الهوان و عندى * مقول صارم و انف حمى

و اباء محلق بى عن الضيم * كما راغ طائر وحشى

اى عذر له الى المجدان ذل * غلام فى غمده المشرفى

البس الذل فى ديار الا عادى * و بمصر الخليفة العلوى

من ابوه ابى و مولاه مولاى * اذا ضامنى البعيد القصى

لف عرقى بعرقه سيد النا * س جميعا محمد و على

ان ذلى بذلك الجوعز * و اوامى بذلك النقع رى

قد يذل العزيز ما لم يشمر * لا نطلاق و قد يضام الابى

ان شرا على اسراع عزمى * فى طلاب العلى و حظى بطى

ارتضى بالاذى و لم يقف العزم * قصورا و لم تعز المطى

تاركا اسرتى رجوعا الى * حيث عذيرى قد ورعى و بى

كالذى يخبط الظلام و قد * اقمر من خلفه النهار المضئى

ابن ابى الحديد گويد ابو الحسين صابى و پسرش غرس النعمه در تاريخ خود نگاشته‌اند كه القادر باللّه مجلسى بياراست و شريف ابو احمد و شريف مرتضى