مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٨
فصل هفتم : در آداب راه رفتن و فرود آمدن
بار كنى دو ركعت نماز بكن ، پس آن زمين را وداع كن و سلام بر آن زمين و اهل آن زمين بكن كه هر بقعه‌اى از زمين را اهلى چند است از ملائكه .
و اگر توانى مخور هيچ طعامى را مرگ آن كه قدرى از آن را تصدّق كنى ، و بر تو باد به خواندن كتاب خداى تعالى مادام كه سوار باشى ، و بر تو باد به تنزيه و ياد خداى تعالى كردن تا مشغول كار باشى ، و بر تو باد به دعا كردن در وقتى كه تنها و بيكار باشى .
و زينهار ! كه در اول شب راه مرو بلكه در اول شب فرود آى و در نصف آخر شب راه رو . و زينهار ! كه در راه رفتن صدار را بلند كنى . « 1 »
و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام منقول است كه : « مروّت و مردى در حضر : خواندن قرآن است و هم نشينى با علما كردن و تفكّر در فقه و علوم كردن و محافظت بر نمازهاى جماعت كردن ، و امّا مروّت سفر : پس توشه‌ى خود را صرف كردن و مخالفت از رفيقان نكردن و خداى تعالى را در هر بلندى و پستى و فرود آمدن وايستادن و نشستن بسيار ياد كردن است . « 2 »
»
و حضرت صادق عليه السلام فرمودند كه : « چون با جماعتى رفيق شوى مگو اين جا فرود آيى د يا اين جا فرود ميايى د كه در ميان ايشان كسى است كه اين كار را بكند اگر تو به ايشان بگذارى . « 3 »
»
و از براى اعانت كردن مؤمن مسافر ثواب بسيار ذكر شده و ذكرش در اين جا با اختصار مناقات دارد .
فصل هفتم : در آداب راه رفتن و فرود آمدن
فصل هفتم : در آداب راه رفتن و فرود آمدن
چون پياده خواهى به سفر روى كمر را محكم ببند و كمربند را برروى شكم ببند تا
( 1 ) . مكارم الأخلاق ، ج 1 ، ص 539 - 537 ، ج 1869 ، الكافى ، ج 8 ، ص 348 .
( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 366 ، ح 1 ، از الخصال ، ج 1 ، ص 28 .
( 3 ) . المحاسن ، ص 364 ، ب 28 ، ح 102 .