مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٥
فصل پنجم : در بيان مذمّت تنها سفر كردن و آداب رفيق با خود بردن و آداب معاشرت ايشان
ايشان هفت و زياده از هفت نفر در صورتى كه هم توشه و هم سفرى باشند خوب نيست و باعث بلند شدن صداها است .
و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه « از شخصى پرسيدند كه : در راه كى مصاحب تو بود ؟ عرض كرد تنها بودم ، فرمود : اگر من پيش‌تر تو را مىديدم تو را نيكو تأديب مىكردم كه چگونه بايد به سفر رفت ، پس فرمود كه : يك كس شيطان است و دو تا شيطان اند و سه نفر مصاحبان اند و چهار نفر رفيقان اند ، « 1 »
» و اگر به جهت ضرورتى تنها به سفر روى بگو :
« ماشاء الله لاحول و لاقوّه‌ى الا بالله العلى العظيم اللهم انس وحشتى و اعنى على وحدتى و اد غيبتى . « ظم » « 2 »
»
« ى » و در سفر مصاحبت مكن با كسى كه فضيلت تو را بر خود نداند آن قدر كه تو از فضيلت او بر خود مىدانى ، « 3 »
و همچنين با كسى كه او به تو زينت يابد بلكه مصاحبت كن با كسى كه تو به او زينت يا بى « 4 »
يعنى كسب كمالات و علم از او توانى نمود .
و چون با رفقاى خود هم سفره و هم توشه شوى سنّت است كه اول خرجىهاى خود را بدر آوريد و بر روى يك ديگر بگذاريد كه اين بيش‌تر باعث خشنودى خاطر و نيكى اخلاق شماها مىشود . « 5 »
و مصاحبت مكن با كسى كه خرج تو را كشد كه اين موجب خوارى مومن است ، « 6 »
( 1 ) . مكارم الأخلاق ، ج 1 ، ص 155 ، ح 1900 ، الكافى ، ج 8 ، ص 3020 - 463 .
( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 181 ، ح 807 .
( 3 ) . المحاسن ، ص 357 ، ب 15 ، ح 62 .
( 4 ) . همان ، ح 63 .
( 5 ) . همان ، ص 359 ، ب 20 ، ح 76 .
( 6 ) . همان ، ص 357 ، ب 15 ، ح 64 .