مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٣
فصل چهارم در آداب توشه برداشتن در سفر و آداب صرف كردن آن
حسين عليه السلام است كه آن حرز است از هر بلا و مخاوفى « 1 »
و در فصول خواتيم گذشت انگشترهايى كه مناسب است در سفر با خود برداشتن .
« ق » و عمامه بر سر بسته از خانه بيرون رو تا آن كه سالم به اهل خود برگردى « ظم » و سر عمامه را تحت الحنك بينداز تا از دزد و غرق شدن و سوختن در امان باشى « 2 »
و وارد شده كه « حضرت لقمان با پسر خود گفت كه : اى فرزند ! چون به سفر روى شمشير و كمان و اسب و موزه و عمامه و رسن هايى كه ضرور مىشود ، و مشك آب و سوزن و خياط ، « 3 »
با خود بردار ، و از دواها آن چه تو و اصحاب تو به آن محتاج شوند بردار ، « 4 »
»
و رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به سفر تشريف مىبرد شيشه‌ى روغن و سرمه دان و مقراض و آيئنه و مسواك و شانه و سوزن و ريسمان و چيزى كه به آن كفش را پينه كنند و تسمه‌هاى نعل را بر مىداشتند . « 5 »
و سوره عبس را در كاغذ سفيد بنويس و به هر راهى كه روى با خود نگاه دار ، كه در آن راه به جز نيكى نبينى و از مفاسد آن راه محفوظ باشى . انشاء اللّه .
فصل چهارم در آداب توشه برداشتن در سفر و آداب صرف كردن آن
فصل چهارم در آداب توشه برداشتن در سفر و آداب صرف كردن آن
« ق » وارد شده كه « چون به سفر رويد سفره با خود برداريد و طعام‌هاى نفيس در آن سفره بگذاريد « 6 »
« ل » و از شرف آدمى است كه توشه‌ى خود را نيكو گرداند هرگاه به
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 252 ، ب 48 .
( 2 ) . مكارم الأخلاق ، ج 1 ، ص 523 ، ح 1823 و 1825 .
( 3 ) . منظور خياط در اين‌جا نخ است .
( 4 ) . المحاسن ، ص 360 ، ب 22 ، ح 85 ، روضه الكافى ، ج 6 ، ص 303 ، ح 466 .
( 5 ) . مكارم الأخلاق ، ج 1 ، ص 85 ، ح 145 ، بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 232 ، ح 13 .
( 6 ) . همان ، ص 567 ، ح 1970 ، المحاسن ، ص 360 ، ب 21 ، ح 81 .