مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٦
آداب زراعت و درختكارى
آداب زراعت و درختكارى
آداب زراعت و درختكارى
و امّا آداب آنها ، پس چون خواهى زراعت كنى يك كف از تخم بگيرد و رو به قبله بايست و بگو سه مرتبه :
« أَفَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ * أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزّارِعُونَ » پس بگو :
اللهم اجعله حبّا مباركا و ارزقنا فيه السلامة پس آن دانه را كه در كف دارى بپاش و چون دانه را بپاشى بگو : اللهم قد بذرت ( بَذَرنا ، خ وافى ) و انت الزّارع فاجعله حبا متراكبا . « 1 »
»
و وارد شده كه : « در وقت درخت نشانيدن و دانه پاشيدن ، بر هر درختى و هر دانه بخوان :
سبحان الباعث الوارث
كه انشاء اللّه خطا نمىكند . « 2 »
» و نيز وارد شده كه : « در وقت درخت كشتن و زراعت كردن اين آيه را بخوان :
« ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِى السَّماءِ * تُؤْتِى أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذنِ رَبِّها » « 3 »
.
و چون درخت بكارى اول آب بريز پاى آن بعد خاك بريز كه باعث مىشود بر طرف شدن كرم از ميوهى آن « ق » « 4 »
و درخت ميوه دار را مبر كه باعث نزول عذاب
( 1 ) . سفينة البحار ، ج 1 / 549 ، واژه زرع ، الوافى ، ج 3 ، جزء ب 168 ، ح 2 ، ص 141 .
( 2 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 263 ، ح 5 .
( 3 ) . همان ، ح 6 .
( 4 ) . سفينة ، ج 1 ، ص 549 ، واژهى زرع .