مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥١
فصل پنجم : در فضيلت تجارت كردن و طلب حلال نمودن و آداب آن
و منقول است كه به حضرت صادق عليه السلام عرض كردند : « شخصى هست مى گويد كه در خانه مىنشينم و نماز مىكنم و روزه مىدارم عبادت پروردگار خود مىكنم و روزى من البته از براى من مىآيد ! ! حضرت فرمود : اين مرد از سه كس است كه دعاى ايشان مستجاب نيست . « 1 »
»
و در حديث ديگر است كه : « شخصى به آن جناب عرض كرد كه : مىخواهم دعا كنيد كه خداى تعالى مرا روزى دهد با راحت ! حضرت فرمود : طلب روزى بكن چنان چه خداى تعالى تو را امر كرده است ، من دعا نمىكنم براى تو . « 2 »
»
و از اميرالمؤمنين عليه السلام مروى است كه : « حق تعالى خطاب نمود به حضرت داود عليه السلام كه نيكو بنده‌اى بودى اگر از بيت المال نمىخوردى . چون اين خطاب رسيد حضرت داود عليه السلام چهل روز گريست ، پس حق تعالى به آهن وحى فرمود كه : نرم شو براى بنده‌ى من داود ، پس در دست آن حضرت نرم شد مانند موم ، پس هر روز يك زره به دست خود مىساخت و به هزار درهم مىفروخت ، تا آن كه سيصد و شصت زره ساخت و از بيت المال مستغنى شد . « 3 »
»
و بدان كه : اگر چه طلب روزى خوب و ممدوح است ، لكن مبالغه و اهتمام در آن به طورى كه تمام كارت منحصر در آن باشد مذموم است ، چه آن كه حق تعالى روزى بنده را به او مىرساند اگر چه بنده در سوراخى باشد . « 4 »
و وارد شده كه : « چون دَرِ دكان خود را گشودى و متاع خود را پهن كردى آن چه بر تو بود كردى « 5 »
ديگر بر خدا توكّل كن » . و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله منقول است كه : « در
( 1 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 77 ، ح 1 .
( 2 ) . همان ، ص 78 ، ح 3 .
( 3 ) . همان ، ص 745 ، ح 5 .
( 4 ) . همان ، ص 81 ، باب الاجمال فى الطلب ، ح 4 .
( 5 ) . همان ، ص 79 ، باب الابلاء فى طلب الرّزاق ، ح 1 و 2 .