مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٠
فصل پنجم : در فضيلت تجارت كردن و طلب حلال نمودن و آداب آن
مىكند « 1 »
و تركش عقل را كم مىكند ، « 2 »
به خصوص اگر در كسب كردن قصدش آن باشد كه مالى به دست آورد و در وجوه برّ صرف كند و خرج خود و عيال خود كند و برايشان توسعه دهد و خود را نگاه دارد از سؤال از مردم ، « 3 »
كه آن بسيار ممدوح است و كار انبيا و اوصيا است ، چه آن‌ها چنين مىكردند . « 4 »
و از على بن ابى حمزه منقول است كه : « حضرت امام موسى عليه السلام را ديد كه در زمين خود كار مىكرد و پاهاى آن حضرت در عرق فرو رفته بود . عرض كرد : فدايت شوم ، آدم‌ها كجايند كه شما خود اين كار مىكنيد ؟ ! فرمود : با بيل كار كرده است در زمين كسى كه بهتر بوده است از من و از پدر من . عرض كرد : چه كسى بوده ؟ ! فرمود : رسول خدا و اميرالمؤمنين ( صلوات الله عليهما و آل هما ) بودند ، و پدرهاى من تمامشان به دست خود كار كرده‌اند ، و اين از عمل پيغمبران و مرسلين و اوصيا ايشان و صالحان است . « 5 »
»
بلكه وارد شده كه : « كسى كه طلب دنيا كند به اين قصد ، در روز قيامت روى او مانند ماه شب چهارده باشد . « 6 »
» و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله منقول است كه فرمود : « عبادت هفتاد جزء است و بهترين آن‌ها طلب حلال است ، « 7 »
» و نيز فرمود : « ملعون است كسى كه بار عيال خود را بر مردم بيندازد . « 8 »
» و نيز وارد شده كه : « نيست از ما كسى كه ترك بكند دنياى خود را به جهت آخرتش و ترك كند آخرتش را به جهت دنيا . « 9 »
»
( 1 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 148 ، باب فضل التجاره ، ح 2 .
( 2 ) . همان ، ح 1 و 4 .
( 3 ) . همان ، ص 149 ، باب فضل التجاره ، ح 9 .
( 4 ) . ر ، ك ، مرآة الكمال ، ج 2 ، ص 108 .
( 5 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 53 ، ج 1 ، ص 242 .
( 6 ) . ثواب الاعمال ، ص 215 ، الكافى ، ج 5 ، ص 78 ، ح 5 .
( 7 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 78 ، ح 5 .
( 8 ) . همان ، ص 72 ، ح 9 .
( 9 ) . بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 321 .