مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٥
اذكار حيوانات
چه از بينى آن‌ها بيرون مىآيد پاك كنى . « 1 »
و خصّى كردن و جنگ انداختن حيوانات مكروه است . « 2 »
و حيوان نر را بر مادّه مكش در ميان راه‌ها كه قبيح است ، بلكه در جايى واقع ساز كه مردى و زنى نبيند . « 3 »
و از ميان قطار شتر مگذر كه ما بين هر دو شترى شيطان است . « 4 »
اذكار حيوانات
اذكار حيوانات
در احاديث معتبره از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه : « هيچ مرغى و حيوانى در دريا و صحرا شكار كرده نمىشود مگر به آن كه آن تسبيحى دارند ضايع كنند . « 5 »
» و در حديث ديگر فرمود : « جميع وحشيان و درّندگان با يك ديگر مخلوط بودند تا آن كه فرزند آدم عليه السلام برادرش را كشت ، پس از يك ديگر نفرت كردند و گريختند ، و هر حيوانى به شكل خود ميل كرد . « 6 »
»
و وارد شده از حضرت امام حسين عليه السلام كه « كسى فرياد مىكند مىگويد كه : اى فرزند آدم ! هر روشى كه زندگانى كنى آخرش مرگ است . « 7 »
»
و باز كه صدا مىكند مىگويد كه : « اى داناى پنهان‌ها واى دفع كننده‌ى بلاها . و طاووس مىگويد كه : بر خود ظلم كردم و مغرور به زينت دنيا شدم پس بيامرز مرا » .
و درّاج مىگويد : « الرحمن على العرش استوى »
و خروس مىگويد كه : هر كه خداى تعالى را شناخت ياد او را فراموش نمىكند .
( 1 ) . المحاسن ، ص 641 ، ح 157 .
( 2 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 554 و 553 .
( 3 ) . المحاسن ، ص 634 ، ح 124 .
( 4 ) . همان ، ص 639 ، ح 148 ، الكافى ، ج 6 ، ص 543 ، ح 6 .
( 5 ) . قرب الإسناد ، ص 55 ، تفسير القمّى ، ص 459 ، عنهما با بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 24 ، ح 1 .
( 6 ) . علل الشرائع ، ج 1 ، ص 5 ، عنه بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 25 ، ح 4 .
( 7 ) . بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 34 ، باب عموم احوال الحيوان ، ح 9 .