مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٣

فصل دوم در حقوق چهارپايان و رعايت آن ها

بر رويش چيزى نزند كه تسبيح پروردگار خود مىكند ، و سواره بر روى او نايستد مگر در وقتى كه جهاد مىكند در راه خدا ، و زياده از طاقت او بارش نكند ، و تكليف رفتار آن قدر بكنند كه طاقت دارد ، « 1 »

بدان كه ميزان راه رفتن او به روشى است كه وقت جو به طويله خود مىرود چنان چه تعيين آن شده است . « 2 »

و رويش را داغ نكند ، « 3 »

و بايد كه سه نفر بر يك چهارپا رديف نشوند كه يكى از ايشان ملعون است . « 4 »

و وارد شده كه : « هيچ صاحب روحى را چيزى بر رويش مزنيد كه تسبيح پروردگار خود مىگويد ، « 5 »

و هر چيزى را حرمتى است و حرمت حيوانات در روى ايشان است . « 6 »

» و وارد شده كه « حضرت امام زين العابدين عليه السلام بيست حج كردند بر شترى و يك تازيانه بر آن نزدند « 7 »

» و مهربان باش بر مركوب خود كه هر دابه كه صاحبش خواهد بر او شود درآن وقت مىگويد :

اللهم اجعله بى رحيما يعنى : خداوندا او را به من مهربان گردان « 8 »

« ق ظم » و چون چهارپايت به سر درآيد او را مزن و به او بد مگو . « 9 »

و بدان كه ، بر كوهان هر شترى شيطانى است آن را به كار فرما و نرم كن ونام خدا ببر در وقت سوار شدن و بار كردن . « 10 »

و وارد شده كه : « شترى كه هفت مرتبه آن را به حج

( 1 ) . الخصال ، ج 1 ، ص 160 ، عنه بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 201 ، ح 1 .

( 2 ) . مكارم الأخلاق ، ج 1 ، ص 559 ، ح 1935 .

( 3 ) . المحاسن ، ص 627 ، ح 96 .

( 4 ) . همان ، ح 95 .

( 5 ) . همان ، ص 633 ، ح 116 .

( 6 ) . همان ، ص 632 ، ح 115 ، الكافى ، ج 6 ، ص 539 .

( 7 ) . همان ، ص 635 ، ح 133 .

( 8 ) . پيشين ، ص 626 ، ح 93 .

( 9 ) . بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 212 ، ح 20 .

( 10 ) . المحاسن ، ص 637 ، ح 138 .