مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٨

فصل هفتم : در ساير آداب مجالست و حقوق اصحاب مجالس با يكديگر

خود و برادر مؤمن خود بر مدار كه باعث بر طرف شدن حيا است . « 1 »

« ل » ، و ملاقات كن برادران خود را با روى گشاده كه خوشحال و خوش رو با مردم برخوردن كينه را مىبرد ، « 2 »

منازعه با مردم مكن كه كرامت را مىبرد و مروّت را بر طرف مىكند . « ل »

و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند كه : « پيوسته جبرييل عليه السلام مرا نهى مىكرد از مجادله كردن با مردم ، چنان چه نهى مىكرد از شراب خوردن و بت پرستيدن ، « 3 »

» و مردم را در حضور ايشان آزار كردن علامتى است از علامات ولدالزّنا بودن « ق » و وارد شده كه هيچ كس با مردم بد ، برخورد نمىكند و آزار ايشان نمىكند مگر آن كه يا ولدالزّنا است يا مادرش در حيض به او حامله شده است « 4 »

« ظم » .

و چون كسى در محضر تو باشد او را به كُنيت بخوان و چون غايب باشد نامش را ببر ، « 5 »

و در ميان عجم القاب مثل : آخوند و آقا و ميرزا و غير اين‌ها به جاى كنيت است ، و بر تو باد به عفو كردن از كسى كه بر تو ظلم كند كه آن از مكارم دنيا و آخرت است ، « 6 »

و خشم مكن بلكه فرو بر ، كه فرو خوردن خشم باعث عزّت دنيا و آخرت است . « 7 »

« قر » و وارد شده كه : هر كه خشمى را فرو خورد و قادر باشد كه آن به عمل آورد ، حق تعالى دلش را از ايمنى و ايمان پر كند در روز قيامت . « 8 »

( 1 ) . همان ، ص 672 ، ح 5 .

( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 104 - 103 ، باب حسن البشر ، ح 3 و 6 .

( 3 ) . وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 570 ، ب 136 ، ح 8 .

( 4 ) . معانى الأخبار ، ص 400 ، الخصال ، ج 1 ، ص 102 .

( 5 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 671 ، باب النّوادر ، ح 2 .

( 6 ) . همان ، ص 107 ، باب العفو ، ح 3 .

( 7 ) . همان ، ص 110 ، باب كظم الغيظ ، ح 5 .

( 8 ) . همان ، ح 7 .