مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٦
فصل ششم : در بيان مزاح كردن و خنديدن و سر به گوشى كردن و آداب صحبت داشتن و راز مجلس را پنهان داشتن
مىباشد « 1 »
« ق » و خدا دوست مىدارد كسى را كه خوش طبعى كند ميان مردم مادامى كه فحش نگويد « 2 »
» « قر » و زينهار ! از مزاح كردن بسيار كه آن آبرو را مىبرد و مَهابت را بر طرف مىكند و كينه‌ها را توليد مىكند ، « 3 »
هم چنان كه خنديدن اگر به طريق تبسّم و گشاده رويى باشد ممدوح است ، « 4 »
زيرا كه مؤمن مىبايد عبوس و گرفته نباشد و گشاده رو و خندان باشد ، امّا بسيار خنديدن فعل بى خردان است و دل را مىميراند و دين را مىگدازد چنان كه آب نمك را مىگدازد « 5 »
و آدمى را در روز قيامت فقير مىگرداند « 6 »
« ق » و چه بسيار كسى كه بسيار خندد از روى لعب و بازى در روز قيامت گريه‌اش بسيار شود . « 7 »
و حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : « عجب دارم از كسى كه ايمان به جهنّم دارد چرا مىخندد ؟ ! « 8 »
» « قر »
و خنده‌ى قهقهه از شيطان است ، « 9 »
و چون قهقهه كردى بعد از فراغ بگو : « اللهمّ لاتمقتنى يعنى : بارالها مرا دشمن مدار و بر من غضب مكن ، « 10 »
»
و چون در مجلسى باشى سر بگوشى مكن كه موجب اندوه و ايذاى ديگران است ، و در ميان سخن برادر مسلمان خود سخن مگو كه چنان است كه خدشه و خراشى در
( 1 ) . اصول الكافى ، ج 2 ، ص 663 ، ح 2 .
( 2 ) . المحاسن ، ص 293 ، عنه بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 60 .
( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 665 - 664 ، باب الدّعا به و الضّحك ، ح 11 و 12 و 16 و 17 .
( 4 ) . همان ، ص 664 ، ح 5 ، غرر الحكم .
( 5 ) . همان ، ح 6 .
( 6 ) . قرب الإسناد ، ص 46 .
( 7 ) . عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 3 .
( 8 ) . بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 72 .
( 9 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 664 ، ح 10 .
( 10 ) . همان ، ح 13 .