مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٤
فصل هفتم : در اطعام مؤمنان و آب دادن ايشان و جامه پوشانيدن و ساير اعانات ايشان
ديگران را طعام داده باشد . « 1 »
و در روايتى ذكر شده كه : « هر كه مؤمن مال دارى را طعام دهد برابر است با يك بنده از فرزندان اسماعيل كه او را از كشتن آزاد كند ، و هر كه مؤمن محتاجى را طعام بخوراند برابر است با صد بنده از فرزندان اسماعيل كه از كشتن آزاد كند . « 2 »
»
و از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله مروى است كه : « هر كه شربت آبى به مسلمانى بدهد در جايى كه آب به هم رسد حق تعالى هفتاد هزار حسنه به او عطا فرمايد و اگر او را آب دهد در جايى كه آب كم ياب باشد چنان است كه ده بنده از فرزندان اسماعيل آزاد كرده باشد . « 3 »
» و در حديثى فرمودند : « بهترين اعمال نزد خدا سه چيز است : سير كردن مسلمان گرسنه يا قرض مسلمان را ادا كردن ، يا غمى از دل او برداشتن . « 4 »
» و فرمود : « خير و بركت به خانه‌اى كه در آن طعام داده مىشود زودتر مىرود از فرو رفتن كارد به كوهان شتر . « 5 »
و « 6 »
»
و در حديثى وارد شده كه « چهار چيز است كه هر كه يكى از آن‌ها را به جا آورد داخل بهشت مىشود : يكى كسى كه تشنه‌اى را سيراب كند ، يا گرسنه را سير گرداند ، يا
( 1 ) . همان ، ص 202 ، باب اطعام المؤمن ، ح 11 .
( 2 ) . همان ، ص 203 ، باب اطعام المؤمن ، ح 19 .
( 3 ) . همان ، ص 201 ، باب اطعام المؤمن ، ح 7 .
( 4 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 360 ، ح 2 ، از المحاسن ، ص 294 .
( 5 ) . همان ، ج 7 ، ص 362 ، ح 18 ، 19 از المحاسن ، ص 390 .
( 6 ) . بسم الله الرحمن الرحيم : چقدر سزاوار است كه اغنياء و مال داران به اين فصل عمل كنند و در اطعام و اعانت مؤمنان سعى و كوشش نمايند ، و غربا و فقرا و بيچارگان و همسايگان را زياده اطعام و احسان كنند ، و تخصيص و امتياز دهند فقرا اهل علم را كه پيوسته علم شعائر الله را بر دوش كشيده و به مرارت فقر و غربت زندگانى مىكنند ، لكن افسوس و آه كه شيطان اين مستحبّات را از بين برده و اكثر مجالس ضيافات و ميهمانىها مخصوص به اعاظم و توانگران گشته ، و مبتنى بر ريا و سمعه گرديده و فقرا از آن جا مطرود و محرومند ، و الى الله المشتكى و هو المستعان « منه ره » .