مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٦
فصل سوم : در حقوق صداقت و اخّوت
بهترين عيش دنيا : فراخى خانه و بسيارى دوستان است و حضرت لقمان به پسر خود گفت : با صد كس مصاحبت بكن و با يك كس دشمنى مكن و راضى باش كه غلام نيكان باشى و راضى مشو كه فرزند بدان باشى « 1 »
. « ل » و نظر كردن بر روى برادرى كه دوست دارى او را از براى خدا عبادت است « 2 »
.
و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام منقول است كه : « برادران دو نوع اند : يكى برادرانى كه محلّ اعتماد باشند در دوستى و يارى ، و ديگرى برادران خنديدن و صحبت ، امّا اول : پس ايشان به منزله دست اند و بال اند و اهل اند و مال اند ، پس چون بر برادرى چنين اعتماد داشته باشى از براى او صرف كن مال و بدن خود را و بادوستانش دوستى كن و با دشمنانش دشمنى كن و رازش را بپوشان و عيبش را مخفى دار و نيكى هايش را افشا مكن و بدان كه : اين قسم برادران كم‌ترند از گوگرد احمر كه اكسير است . و امّا دوم : پس تو لذّت صحبت ايشان را مىيابى ، اين را از ايشان قطع مكن و توقّع زياده از ايشان مدار « 3 »
» . و در احاديث معتبره وارد شده است كه : « مؤمن برادر مؤمن است و ديده‌ى او است و راهنماى او است ، با او خيانت نمىكند و بر او ظلم نمىكند و او را فريب نمىدهد ، و با او وعده‌اى كه كند خلف « 4 »
نمىكند و با او دروغ نمىگويد و غيبت او نمىكند « 5 »
» .
و وارد شده كه « مطلّع مگردان دوستان خود را به راز خود ، مگر رازى كه اگر دشمن تو بداند به تو ضررى نرساند ، زيرا كه گاهى هست كه دوست يك روزى دشمن تو شود « 6 »
» . و در حديثى وارد است كه : « قطع آشنايى از دوستان پدر خود مكن كه روشنى
( 1 ) . معانى الأخبار ، ص 253 .
( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 279 ، از الأمالى طوسى ، ج 1 ، ص 69 ، ب 13 ، ج 7 ، الأمالى صدوق ، ص 182 .
( 3 ) . الخصال ، ج 1 ، ص 26 ، عنه وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 404 .
( 4 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 237 ، از عدّة الداعى ، ص 174 .
( 5 ) . همان .
( 6 ) . الأمالى صدوق ، ص 397 ، عنه بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 177 ، 15 .