مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ٣١٢
فصل دوم : در فضيلت مشك و غاليه و امثال آن‌ها
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمودند كه : « هرگز بوى خوش را رد نمىكنم . « 1 »
»
فصل دوم : در فضيلت مشك و غاليه و امثال آن‌ها
فصل دوم : در فضيلت مشك و غاليه و امثال آن‌ها
وارد شده كه : « حضرت امام زين‌العابدين عليه السلام شيشه‌اى از مشك داشتند در جا نماز خود و هرگاه به نماز برمىخواستند بر خود مىماليدند . « 2 »
» و حضرت رسول صلى الله عليه و آله آن قدر مشك بر خود مىماليدند كه رنگ مشك از فرق مبارك ايشان ظاهر بود . « 3 »
و نقل شده كه : حضرت امام رضا عليه السلام حقّه بيرون آوردند از آبنوس و در آن خانه‌ها بود كه در هر خانه بوى خوشى بود و يكى از آن‌ها مشك بود ، « 4 »
و وارد شده كه باكى نيست مشك داخل طعام كنند . « 5 »
و احاديث در مدح خُلوق وارد شده و آن بوى خوشى بوده كه از چندين چيز به عمل مىآورده‌اند و يك جزوش زعفران بوده ، لكن مداومت به آن مكن و شب تا صباح بر بدن مگذار . « 6 »
و روايت شده كه : « حضرت على بن الحسين عليه السلام شبى از خانه بيرون آمد و جبّه‌اى خز و عباى خز پوشيده بودند و ريش مبارك خود را به غاليه خوشبو كرده بودند ، پرسيدند از آن جناب كه در اين شب به اين هيئت براى چه بيرون آمده‌ايد ؟ ! فرمود :
مىخواهم عبادت حق تعالى كنم و حوران بهشت را از خدا خواستگارى نمايم ، « 7 »
يعنى : براى عبادت زينت و بوى خوش كردن سنّت است » .
( 1 ) . همان ، 512 ، ح 2 .
( 2 ) . پيشين ، 515 ، ح 6 .
( 3 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 515 ، ح 2 .
( 4 ) . همان ، باب المسك ، ح 4 .
( 5 ) . همان ، ح 8 .
( 6 ) . الوافى ، ج 1 ، جزء 4 ، باب الخلوق ، ص 105 .
( 7 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 516 ، باب الغاليه ، ح 3 .