مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٢
19 - محبّت جاه و شهرت
و بدان كه « نادان را بِه از خاموشى نيست ، و اگر اين مصلحت بدانستى نادان نبودى !
چون ندارى كمال و فضل آن بِه * كه زبان در دهان نگه دارى
آدمى را زبان فضيحه كند * جوز بى مغز را سبك بارى « 4 »
و « 5 »
»
[
19 - محبّت جاه و شهرت
19 - محبّت جاه و شهرت
] صفت نوزدهم ، محبّت جاه و شهرت است ، كه از محبّت مال بيش‌تر است . و حقيقت اين صفت تسخير قلوب مردم و مالك شدن دل‌هاى ايشان است . و آن از مهلكات عظيمه است . و آيات و اخبار در مذمّت آن بى شمار وارد شده است و در خبر است كه : « دو گرگ درنده كه در جايگاه گوسفندان رها كرده باشند اين قدر از گوسفندان را فاسد نمىكند كه دوستى مال و جاه در دين مسلمان [ مىكند ] » . « 6 »
و نيز وارد شده كه : « همانا بَدان شما كسانى هستند كه دوست دارند در عقب ايشان كسى راه
رود » . « 1 »
و در روايت ديگر : « بس است مرد را از بدى اين كه انگشت نماى مردم باشد » . « 2 »
و مجملًا در اين باب اخبار بسيار ورود يافته . و به علاوه‌ى آن اخبار بر هر كه فى الجمله از شعور نصيبى داشته باشد ، ظاهر است كه امر رياست مورث بسى مفاسد عظيمه و منتج خسارت‌هاى دنيويّه و اخرويّه است . هر طالب منصب و جاهى به جز ابتلاى دنيا و دين خود را طالب نيست . از زمان آدم تا اين دم اكثر عداوت‌ها و
( 4 ) . نظامى : لاف از سخن چو دُر توان زد * آن خشت بود كه پر توان زد * حاشيه مرحوم مؤلف است . * ليلى و مجنون ، در نصيحت فرزند خود محمد نظامى ، بيت 31 .
( 5 ) . سعدى شيرازى ، گلستان ، باب هشتم ، گفتار 36 ، ص 381 .
( 6 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 315 با اندك تفاوت و المحجّة البيضا ، ج 6 ، ص 41 .
( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 299 .
( 2 ) . المحجّة البيضا ، ج 6 ، ص 108 و احياء العلوم ، ج 3 ، ص 275 .