مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٥
1 - حسد
نعمت‌هاى خدا دشمنانى است » . عرض شد : كيانند ؟ فرمود : « كسانى كه حسد مىبرند مردم را بر آن چه از فضل خدا بر ايشان رسيده است » . « 1 »
و حضرت صادق عليه السلام فرمودند : « آفت دين حسد و عُجب و فخر است » . « 2 »
و نيز فرمودند كه : « حاسد به نفس خود ضرر مىرساند پيش از آن كه به محسود ضررى برسد ؛ مانند ابليس كه به واسطه‌ى حسد ، از براى خود لعنت را حاصل كرد و از براى آدم برگزيدگى و هدايت و بلندى و ارتفاع به محلّ حقايق عهد و اصطفا ؛ پس محسود باش و حاسد مباش . همانا ترازوى حاسد هميشه سبك است به واسطه‌ى ترازوى محسود » . « 3 »
بعضى از بزرگان دين گفته‌اند كه حسود را از مجالس و مجامع عايد نمىشود مگر مذمّت و ذلّت ، و از ملايكه به او نمىرسد مگر بغض و لعنت ، و از خلق نفعى نمىبرد مگر غم و محنت ، و در وقت مردن نمىبيند مگر هول و شدّت ، و در قيامت چيزى به او نمىرسد مگر عذاب و فضيحت . « 4 »
و حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمودند :
« اقَلُّ النّاسِ لَذَّة الحَسود » . « 5 »
و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند :
« الحسودُ لايَسود » . « 6 »
و مثل مشهور است كه : « كَفى لِلحَسودِ حَسَدُه » .
« حسود را حسد او بس است در عالم * كه در بلا و غم و رنج داردش هر دم »
حسود بر دگران آتشى برافروزد * چو نيك در نگرى خود در آن ميان سوزد
( 1 ) . همان ، ص 256 .
( 2 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 307 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 73 ، ص 255 .
( 4 ) . احياءالعلوم ، ج 3 ، ص 189 .
( 5 ) . همان ، ص 250 .
( 6 ) . غررالحكم ، ج 1 ، ص 255 .