مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — الصفحة ١١٢

2 - غَنا و توانگرى

در مناجات و زارى بودند . و از براى صفت زهد درجات و مراتب چندى است كه مقامش در اين جا نيست .

[

2 - غَنا و توانگرى

] صفت دوم ، غَنا و توانگرى است . و از براى آن مراتب بى نهايت است . و چنين نيست كه هر غنا و ثروتى مذموم باشد ؛ بلكه از براى غنا اقسامى چند است كه بعضى از آن‌ها مذموم است و آن اقسام از اين قرار است :

اول ، آن كه صاحب مال سعى بى نهايت كند در تحصيل مال و هر گاه از دست او رفت محزون گردد .

دوم ، آن كه بدون تَعَب روزى آن شده و به آن خوشحال و از تمام شدن آن محزون و غمناك مىگردد .

سوم ، آن كه نه زحمتى در آن كشيده و نه از بودنش شاد و نه از تمام شدنش غمناك مىگردد . و نيز شخص غنى يا همه ، يا بعضِ مال او حرام است يا حلال . و نيز در دادن حقوق يا تقصير مىكند يا نه . و اين اقسام كه مذكور شد بعضى از آن‌ها رذيله و مذموم است و بعضى ديگر چنين نيست ؛ بلى غالب آن است كه صاحبان مال از خطر و آفات آن سالم نمىباشند و لهذا حق تعالى فرموده : « إِنَّ الإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى » « 1 »

. و مروى است كه : « هيچ روزى نيست مگر آن كه ملكى از زير عرش ندا مىكند اى فرزند آدم ! چيز كمى كه تو را كفايت كند بهتر است از چيزى كه تو را سركش و طاغى كند « 2 »

» .

منه بر جهان دل كه بيگانه‌اى است * چو مطرب كه هر روز در خانه‌اى است

نه لايق بود عيش با دلبرى * كه هر بامدادش بود شوهرى

( 1 ) . سوره علق ، آيه ى 6 .

( 2 ) . جامع السعادات ، ج 2 ، ص 77 در احياء العلوم ، ج 3 ، ص 239 و ج 4 ص 200 والمحجة البيضا ، ج 3 ، ص 244 .