نقدهاى علامه طباطبائى بر علامه مجلسى ( حواشى بر بحار الانوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢١

70 عطف به مبحث شماره 68 باز بحثى در قضا و قدر

ج 5 ص 123 .

مقدمه : حديثى كه موضوع بحث مبحث شماره 68 بود ، در اين جا نيز با برخى تفاوت در الفاظ آمده است . و نيز در اين نقل ، اميرالمومنين ( ع ) آيه اى را در ضمن كلامش تلاوت كرده است كه علامه طباطبائى دربار آيه ، توضيحى را مىدهد :

متن آيه : « ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ « 1 » » : آن چه خداوند از رحمت براى بندگانش باز مىكند ، كسى نيست كه آن را ببندد . و آن چه خداوند ببندد ، كسى نيست كه آن را باز و رها كند .

متن سخن علامه طباطبائى ( ره ) : الاية تدل على سبق وجود الرحمة على إيتائها و افاضتها فان الفتح نوع كشف و اظهار يحتاج إلى وجود المكشوف عنه و سبقه على الكشف فتدل على تقدم الرحمة الالهية على أعمال العباد التي تفتح لهم الرحمة فيها و بها ، و حينئذ

( 1 ) - آيه 2 سوره فاطر .