نقدهاى علامه طباطبائى بر علامه مجلسى ( حواشى بر بحار الانوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٣

55 باز بحثى در اسماء الله عزّ و جلّ

بررسى : علامه طباطبائى ، يكى از نسخه هاى اين حديث را دستكارى شده ، مىداند . اما بايد گفت سرتاسر اين حديث ، جعل محض است كه خلاص اين مطلب به شرح زير است :

1 - پيام اين حديث ، با هيچ حديث ديگرى تاييد نشده است .

2 - موضوع به اين بزرگى كه يك اصل بزرگ و اساسى را در دين تاسيس مىكند ، تنها با يك حديث ( خبر واحد ) ، كاملًا نامشروع و ممنوع است . براى تاسيس چنين اصلى بايد دستكم تكيه گاهى از « اخبار متواتر » وجود داشته باشد . و اگر تأمّل شود ، اين يك نظر و رأى اجماعى است .

3 - تعبيرات و ادبيات عجيب و غريب دارد كه هيچ تناسبى با ادبيات اهل بيت ( ع ) ندارند .

4 - زايشگاهى براى زايش اسماء از همديگر باز كرده ، كه باز با هيچ حديث ديگرى تأييد نشده است . و اين نيز يك اصل بزرگ ديگر است كه نيازمند نصّ قرآن يا دستكم اخبار متواتر است .

5 - تناقضات :

الف : اسم است اما قابل تلفظ به حروف نيست . پس چيست ؟ آيا يك مخلوقى است كه در كنار ديگر مخلوقات و از قبيل ، اشياء ، انسان ، ملك ، جن ، روح و . . . ؟ !

ب : اقطار و ابعاد ندارد ، اما جزء و اجزاء دارد - ! ؟ ! تناقضى صريح تر ازاين در عالم امكان ، وجود ندارد .

ج : اجزاء دارد ، اما حد و حدود ندارد ! ؟ ! كه باز تناقضى صريح تر از اين در عالم امكان ، وجود ندارد .

4 - تعبيرات عوامانه دارد :

الف : « تبارك » كه يك صيغه فعل است ، اسم ناميده شده .

ب : « لا تأخذه سنةٌ » يك جمله است ، يك اسم ، ناميده شده .

ج : « لا تأخذه . . - ولا نوم » باز يك جمله است يك اسم ناميده شده .