روابط اجتماعى در اسلام ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥
فصل چهاردهم : اسلام در تمام شئون خود ، اجتماعى است
جز در حال مسلمانى نميريد و به رشتهء خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد . « 1 »
مراد از « رشتهء خدا » - همان‌گونه كه به تفصيل در جاى خود ذكر شده - قرآن است كه بيان كنندهء حقايق و معارف دينى است و يا مراد قرآن و پيغمبر هر دوست ، و اين ، از آيهء قبلى معلوم مىشود :
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اگر شما از فرقه‌اى از اهل كتاب اطاعت كنيد ، شما را پس از آن كه ايمان آورده‌ايد كافر مىكنند و چگونه كافر مىشويد ، در حالى كه آيات خدا براى شما تلاوت مىشود و رسول خدا نيز در بين شماست ؟ و هر كه به خدا پيوند زند محققاً به راه راست هدايت شده است . « 2 »
اين آيات دلالت بر آن دارد كه مردم بايد بر پايهء معارف دينى اجتماع كنند و افكارشان را به يك‌ديگر پيوند دهند و در تعليم و تعلّم ، با هم رابطه و آميزش داشته باشند ، تا در پرتو آياتى كه برايشان تلاوت مىشود به‌جاى هرگونه آفت فكرى و يا هرگونه شبهه‌اى كه ممكن است القا شود ، آرامش روحى يابند و با تدبر و تعمق در آيات الهى هرگونه ماده اختلافى را ريشه كن سازند :
چرا در قرآن تدبر نمىكنيد ؟ كه اگر از طرف كسى غير از خدا بود ، اختلاف زيادى در آن مىيافتيد . « 3 »
ما اين مثل‌ها را براى مردم مىزنيم ، ولى جز دانايان آن را درك نمىكنند . « 4 »
( 1 ) . « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ * وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا » آل‌عمران ، آيات 102 و 103 ( 2 ) . « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ كافِرِينَ * وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلى عَلَيْكُمْ آياتُ اللَّهِ وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » آل‌عمران ، آيات 100 - 101 ( 3 ) . « أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً » نساء ، آيهء 82 ( 4 ) . « وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ » عنكبوت ، آيهء 43