شيعه ( مجموعه مذكرات با پروفسور هانرى كربن ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠١
100 . اين حقيقت ، در قرآن
ص 115 و يافعى در تاريخ مرآت الجنان ، ج 2 ، ص 107 و ابن الوردى در تاريخ ج 1 ، ص 232 و ميرخواند در روضةالصفا ، ج 3 ، ط جديد ، ص 59 و فريد و جدى در دائرةالمعارف ، ج 6 ، ص 338 ، مادهء « العسكرى » و عبدالرحمن جامى در شواهد النبوه و پطرس بستانى در دائرةالمعارف خود ، ذيل احوالات امام حسن عسكرى همين موضوع را مىنويسد .
اين بود بحث بسيار مختصر دربارهء اين موضوع . اميد است كه به زودى رسالهء مستقل و تحقيقى ما در اين زمينه منتشر گردد .
مدارك بحث‌ها
مدارك بحث‌ها
99 . اين مطلب در قرآن
99 . اين مطلب در قرآن كريم ، با بيان‌هاى مختلفى تثبيت شده
و موضوع وحدت و عموميت شرايع الهى ، روى همين اصل گذاشته شده است . مانند آيهء كريمه‌اى كه خطابى از خطابات عمومى حق را نسبت به انبيا حكايت مىنمايد : « إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ » . « 1 »
( اين گروه شماست ، در حالى كه گروه يك‌نواختى است ، و من پروردگار شما هستم ، پس همه‌تان تنها مرا بپرستيد ) .
در چندين جا دارد : « بعضكم من بعض » و هم‌چنين خطابات عمومى كه در قرآن كريم به عنوان « يا بنىآدم » ، « يا ايهاالناس » هست ، اين معنا را روشن مىسازد .
100 . اين حقيقت ، در قرآن
100 . اين حقيقت ، در قرآن كريم ، به لفظ هدايت عامه بيان شده
، مانند آيهء شريفهء : « رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » . « 2 »
پرورگار ما آن است كه به هر چيزى آفرينش مخصوصى داد ، سپس او را راهنمايى كرد .
( 1 ) . انبياء ، آيهء 92 ( 2 ) . طه ، آيهء 50