انسان از آغاز تا انجام ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣
شفاعت ملائكه
همان كلام خداوند است كه « عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً » . 214
عيّاشى در تفسير خويش روايتى نزديك به همين مضمون آورده است . 215 و اين معنا در انجيل برنابا - در ميان بشارات مسيح عيسى بن مريم عليه السلام به محمّد صلى الله عليه و آله - به نحو مبسوطترى وارد شده است . 216
فرات بن ابراهيم در تفسير خويش از بشير بن شريح روايت نموده كه گفت : « به محمد بن على عليه السلام عرض كردم كدام آيه در كتاب خدا از همه بيشتر مايهء اميد است .
امام عليه السلام فرمود : قوم شما در اين باره چه مىگويند ؟ گفتم : مىگويند اين آيه : « يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ » « 1 » امام عليه السلام فرمود : و لكن ما اهل‌بيت اين گفته را قبول نداريم . عرض كردم : پس درمورد اين سؤال چه مىفرماييد .
امام عليه السلام فرمود : مىگوييم : « وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى » « 2 » شفاعت ، به خدا قسم شفاعت ، به خدا قسم شفاعت ! » . 217
در بيان شفاعت‌كنندگان ( شافعين )
در بيان شفاعت‌كنندگان ( شافعين )
از جملهء شفاعت‌كنندگان ، انبيا و اولياءاند كه از نوع بشرند و در بحث سابق كيفيت شفاعت آنان روشن شد .
شفاعت ملائكه
شفاعت ملائكه
گروه ديگر ملائكه‌اند . خداى سبحان فرمود : « وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى » « 3 » و آيات ديگر .
( 1 ) . زمر ، آيه 53 ؛ [ اى رسول ] بدان بندگانم كه اسراف بر نفس خود كردند بگو : هرگز از رحمت خدا نااميد مباشيد ( 2 ) . ضحى ، آيه 5 ؛ پروردگار تو به زودى تو را چندان عطا كند كه راضى شوى ( 3 ) . نجم ، آيه 26 ؛ و بسيار مَلك در آسمان‌هاست كه شفاعتش سودمند نيست جز به امر خدا و بر آن كس كه خدا بخواهد و از او خشنود باشد