انسان از آغاز تا انجام ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨

فصل 4 : صفات روز قيامت

خداى تعالى فرمود : « يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ » « 1 » و « يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ » « 2 » و « ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ » « 3 » و « يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً » « 4 » و « وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً » « 5 » و « وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ » « 6 » و آيات ديگر .

اين آيات روز قيامت را به صفاتى توصيف نموده‌اند كه در ظاهر امر مختص به قيامت نيستند ، چه « مُلك » و « امر » و « قدرت » همواره از آن خداست و موجودات نيز هميشه در مقابل خداوند آشكار و غير پنهانند ، و هيچ‌گاه در برابر او نه پناهگاهى است و نه ملجأى .

لكن خداوند فرمود : « وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ * إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ » « 7 » اسباب و روابط در آن هنگام تماماً از ميان مىرود و كليّهء ارتباطات

( 1 ) . مؤمن ، آيه 16 ؛ آن روز همه ( نيك و بد ) خلق پديد آيد و هيچ كردهء آنها بر خدا پنهان نباشد . در آن روز سلطنت‌عالم با كيست ؟ با خداى قاهر منتقم يكتاست ( 2 ) . مؤمن ، آيه 33 ؛ روزى كه از عذاب آن از هر سو بگريزند و هيچ از قهر خدا پناهى نيابند ( 3 ) . شورى ، آيه 47 ؛ آن روز ملجأ و پناهى نداريد و نه از عذابى كه به كردهء خود مستحق آن شديد كسى از شما دفاع‌و انكارى تواند كرد ( 4 ) . دخان ، آيه 41 ؛ روزى كه هيچ حمايت خويشى و يار و ياورى كسى را از عذاب نرهاند ( 5 ) . نساء ، آيه 42 ؛ و از خدا چيزى را پنهان نتواند كرد ( 6 ) . انفطار ، آيه 19 ؛ امر در آن روز براى خداست ( 7 ) . بقره ، آيه‌هاى 165 - 166 ؛ و اگر فرقهء مشركان ستمكار بدانند وقتى كه عذاب خدا را مشاهده كنند كه قدرت‌و توانايى خاصّ خداست [ از شرك خود پشيمان شوند ] و عذاب خدا مشركان را بسيار سخت است . هنگامى كه بيزارى جويند رؤسا و پيشوايان باطل از پيروان خود و عذاب خدا را مشاهده كنند و هرگونه وسيله و اسباب از آنها قطع شده و هيچ روابط باطل بجا نماند