سيد رضى مؤلف نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٢٣
سيّد رضى از ولادت تا وفات
سيّد رضى از ولادت تا وفات
سيّد رضى از ولادت تا وفات
از آنچه گفته شد دانستيم كه سيد رضى از چه تبارى است ، و داراى چه پدر و مادر و جد و برادرى مىباشد كه هر كدام در جاى خود كم نظير بوده‌اند ، و هر يك نيز در نزد خلق و خالق چه پايگاهى داشته‌اند .
اينك به طور اختصار مىپردازيم به شناختى از خود وى تا ولادت تا وفات ، آن هم فهرست وار ، به طورى كه دورنمائى از زندگانى پر افتخار و درخشان او را نمايان سازد . سيد رضى كه گفتيم نامش محمد و القابش « شريف رضى » و « ذو الحسبين » است ، و ما در زبان فارسى او را به همان لقب « سيد رضى » مىخوانيم ، در سال 359 هجرى ، يعنى چهار سال پس از برادر بزرگش سيد مرتضى در شهر تاريخى بغداد كه آن روز بزرگترين پايگاه علوم اسلامى بود ، ديده به دنيا گشود .
با اين كه خاندان او از بزرگ و كوچك و زن و مردشان ، افرادى با استعداد و خوش فهم و بسيار با هوش و نوعا از علماى نامى بودند ، مع الوصف موقعيت سيد رضى مؤلف نهج البلاغه در بين همهء آنان امتيازى ديگر داشت .
هنوز چند سالى را پشت سر نگذاشته بود كه آوازهء هوش و سرشار و استعداد كم نظيرش به همه جا رسيد و زبانزد عام و خاص گرديد . از همان زمان يعنى در حدود دهسالگى شهرهء شهر شد ، و همه آيندهء درخشانى را برايش پيش بينى مىكردند .
او از همان روزى كه به محضر استاد راه يافت ، موجب اعجاب استاد و ساير شاگردان قرار گرفت . هر چه در تحصيل پيش مىرفت و پله‌هاى نردبان ترقى را مىپيمود ، بيشتر مورد تعجب و تحسين استادان و دانشمندان و باعث رشك و حسادت بدخواهان كه نمىتوانستند نبوغ او را ببينند ، واقع مىشد .
داستان پاسخى كه وى در سن نه سالگى به پرسش استادش « سيرافى » دانشمند نحوى معروف داد ، و حاضران مجلس را از تيزهوشى خود به شگفت آورد ، مشهور است .
او در همين سن نه سالگى قصيده‌اى در مديح پدر عاليقدرش سرود كه هم اكنون در