دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

عماد الدوله على بن بويه نخستين رئيس دولت اعلام استقلال مىكند

پس از اعلام آزادى و استقلال نخستين كسى كه به سلطنت رسيد « على بن بويه » بود كه بزرگ فرزندان ابى شجاع است و لقب او عماد الدوله شد . آغاز پادشاهى در شيراز بسال 321 ه بود . كم‌كم دامنهء فعاليتش گسترده شد ، تا آنكه بر همه ايران‌زمين و كشور عراق ، و غير ايندو كه در تصرف عباسيين بود چيره گشت . « آدم متز » در كتاب الحضارة الاسلاميه ( تمدن اسلامى ) ص 35 چنين مينويسد : يكى از چيزهائى كه وسيلهء پيشرفت و بزرگى مقام عماد الدوله شد ، بخشش و سعهء صدر و تدبير در امور ادارى و سياسى و دلاوريش بود . روى همين تدبير نيكو بود كه دل حسين بن محمد را كه به لقب عميد ملقب بود بدست آورد ، و با فرماندهان نظامى « مرداويچ » به نرمى و ملاطفت رفتار ميكرد ، و حقوق آنانرا افزود . در نتيجه همه سر بفرمانش نهادند .

صيت بزرگوارى و فضيلت او گوش به گوش ميگشت و مردم از هر گوشه و كنار بسويش روى آوردند ، بنابراين جاى شگفتى نيست كه به آسانى توانست بر ارتش زير پرچم خليفهء بغداد پيروز گشته و بر جنوب ايران مسلط گردد .

پس از شكست سربازان خليفه ، با سربازان اسير رفتار پسنديده‌اى پيش گرفت ، و به زودى بآزادى آنان فرمان داد تا آرامش از دست رفتهء خود باز گرفتند ، تا به بجائى كه آنانرا مورد اطمينان خود قرار داد - با اينكه