دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤
شاه اسماعيل
شاه اسماعيل
شاه اسماعيل
نخستين پادشاه از صفويه ، اسمعيل ابن جنيد ابن صفى الدين است كه نسبش به حضرت كاظم عليه السلام منتهى مىشود .
او نخستين كسى است كه دولت صفويه را تأسيس كرد .
پدران و اجدادش ، از عرفاء و بزرگان دراويش بشمار مىآمدند روى اين جهت به سلطان ملقب بودند .
هنوز از عمر اسماعيل چهارده سال بيش نگذشته بود كه از مريدان و پيروان پدرش ارتشى تشكيل داد ، فرماندهى آن را خود به عهده گرفت ، و به انديشهء يكپارچگى ايران افتاد .
ايران در آن هنگام به صورت ملوك الطوايفى اداره ميشد و هر بخشى را ، امير ، وزير ، خان ، و بزرگ قبيله‌ئى بدست گرفته و بر آنجا فرمانروائى ميكرد . شاه اسماعيل كه بفكر تماميت ارضى ايران افتاده بود ، دست به كار شد و يكى پس از ديگرى از مناطق اشغال شده بدست وى سقوط ميكرد تا آنكه يك كشور مستقلى زير نظر و سلطنت خود درآورد ، در سال 905 ه بر شيروان دست يافت . زمامدار آنجا را اعدام كرد ، در سال 906 تبريز را بدون مقاومت گشود و بسال 907 متوجه همدان شد ، و آنجا را متصرف شد بدون زحمت و رنج قابل اهميتى اين كار صورت گرفت ، در سال 909 گيلان و بسال 912 ديار بكر - موصل و كردستان - و بسال 914 بغداد را گرفت .
رونلدس در كتاب - مترجم به عربى - عقيدة الشيعه ص 77 ط 1946 مينويسد :