دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨
قصيدهء ميميهء ابو فراس
افتخار و مباهات را براى دانشمندان و نشانه‌هاى راه حق و آنان كه بروش نيك رفتند واگذاريد .
« لا يغضبون لغير اللّه ان غضبوا * و لا يضيعون حكم اللّه ان حكموا »
آنان خاندان پيامبرند كه خشم نميكنند بر هيچكس جز در راه حق و هنگام بيان احكام - قوانين الهى را پايمال نميسازند ، از خانه‌هاى ايشان هميشه صداى خواندن قرآن و دعا بلند است اما از خانه‌هاى شما آواز تار و نغمهء موسيقى به گوش ميرسد .
« تبدو التلاوة من ابياتهم ابدا * و من بيوتكم الاوتار و النغم »
« منكم علية ام منهم و كان لكم * شيخ المغنين ابراهيم ام لهم »
عليهء رقاصه و ابراهيم - بزرگ آوازخوانان و نوازندگان - از شماست يا آنان ؟ !
« ما فى ديارهم للخمر معتصر * و لا بيوتهم للسوء معتصم »
در سرزمين اين خاندان مركزى براى شراب‌سازى ديده نميشود و نيز خانه‌هاى اينها پناه‌گاه و مركز فساد نيست مانند خانه‌هاى شما .
« و الركن و البيت الاستار منزلهم * و زمزم و صفا و الحجر و الحرم »
منزل ايشان مسجد الحرام و ركن يمانى و پردهء كعبه و زمزم و صفا و حجر اسماعيل است .
« صلى الاله عليهم اينما ذكروا * لانهم للورى كهف و معتصم »
درود خداوند است بر آنان هرجا ياد ميشوند زيرا ايشان فريادرس مردم و پناه‌گاه بيچارگان و آوارگانند .
شاعر در اين قصيده به اجمال اظهار عقيدهء خود را نموده و ميگذرد .
اما در جاى ديگر مينگريم به تفصيل پرداخته است و تصريح بلكه تأكيد مينمايد باينكه پيشوايان پس از پيامبر دوازده نفرند و نام يك‌يك را ميبرد .