اهل بيت در مصر ( فارسى ) — الصفحة ٩٩

2 - سخنى دربارهء دومين سر :

ولى اين سيدى ابراهيم كيست كه در المطريه همه چيز پيرامون او مىچرخد و زائران از سرتاسر جهان اسلام به زيارتش مىشتابند ؟

حضرت ابراهيم آنچنانكه همهء منابع اتفاق نظر دارند ، ابراهيم الجواد فرزند عبدالله المحض فرزند الحسن المثنى فرزند [ امام ] حسن ابن على بن ابىطالب [ ع ] و از نخستين كسانى است كه سلالهء [ امام ] حسين و [ امام ] حسن ( رض ) را از طريق جدّ خود الحسن المثنى فرزند [ امام ] حسن [ ع ] و نيز از راه جدهء بزرگوار خود بانو فاطمهء نبوى دختر [ امام ] حسين بن على [ ع ] به يكديگر پيوند داد .

در منابع آمده است كه سيدى ابراهيم در زمان خليفه منصورعباسى در سال 145 هجرى قمرى كشته شد .

و آنچنانكه المقريزى در خطط « 1 » خود مىگويد : « [ سر وى ] به مصر ارسال شد و در مسجد جامع العتيق يعنى مسجد عمروبن العاص ، قرار داده شد . »

مؤرخ ابوالمحاسن در كتاب خود النجوم الزاهرة مىگويد : « در حالى كه مردم چنين بودند ، يزيد سر ابراهيم بن عبدالله را براى چند روزى در محلهء مطر - نام قديمى المطرية - قرار داد . » « 2 »

القضاعى نيز در كتاب خود : " عيون و فنون اخبار الخلايف " دربارهء مسجد سيدى ابراهيم مىگويد : مسجد تبر بر فراز سر ابراهيم بن عبدالله ساخته شد و المنصور آن‌را به پايان رساند . مردم مصر آن‌را [ سر را ] دزديدند و در آنجا به خاك سپردند . . . منظورش از آنجا ، المطريه است .

ولى شيخ الشبلنجى ، در نورالابصار ، پيرامون اين نام و به‌هنگام بيان برخى از آنچه بر سيدى ابراهيم رفته مىگويد : « او ابراهيم بن عبدالله المحض برادر المهدى - همان محمد نفس الزكيه - است و از علماى بزرگ و مردان نيك بود . » « 3 »

ابوالحسن المعمرى مىگويد : « ابراهيم در ذيالحجة سال يكصد و چهل و پنج هجرى

( 1 ) - المواعظ و الاعتبار بذكر الخطط و الاثار 4 : 280 ذكر مسجد تبر . ( 2 ) - النجوم الزاهرة 1 : 121 . ( 3 ) - نورالابصار : 406 .