اهل بيت در مصر ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٧
( 13 ) زيارت قبور اهل بيت ( ع )
كه اهل محبّت در سخن گفتن از فضيلت زيارت اهل‌البيت و به‌ويژه نوادگان پيامبراكرم ( ص ) در هر زمان و هر مكان گوى سبقت از هم مىربايند . و چه صادقانه و
محبت آميز سروده است شيخ على عقل شاعر اهل بيت و اوليا :
- مىگويند كيانند ؟ گفتم آل محمدند همانان كه اميد منند و روحم براى آن‌ها پرمىكشد .
- دوست داشتن آن‌ها - به نص حديثى - بر همه مردم واجب گشته است .
- معنايش آن‌است كه من در ميان شما هدايت را - كتاب و خاندان و عترتم را - جا گذاشته‌ام .
- اگر مقام شاهان را وسيله‌اى درنظر گرفته‌اى ، من به خاندان مصطفى متوسل مىشوم .
- تا زنده‌ام بر در خانه آن‌ها ايستاده‌ام و هرگاه بميرم نور تابناك ايشان همراه منست .
و شيخ صالح الجعفرى زائر را به پاك‌سازى قلب خود با تلاوت قرآن و نماز بر رسول‌خدا ( ص ) فرامىخواند تا از بركت زيارتش بهره‌مند گردد و به اذن الهى برايش سودمند باشد و مىگويد :
- اى كسى كه به نزد ما اهل بيت آمده‌اى ، قلب خود را پاك گردان هرگاه به زيارتمان مىآيى .
- و جدّ ما مصطفى را به ياد آور و قرآن را تلاوت كن تا دوستى ما نصيبت گردد .
و احمد الحلوانى عارف در قصيده‌اى با عنوان " الحلواء " در ستايش فرزندان زهرا چنين سروده است :
- جانم را فداى گل خاندان زهرا مىكنم و اگر آن‌ها به جانم راضى شدند من ارج بزرگى يافته‌ام .
- به‌خدا سوگند كه آن‌ها دين و دنياى من هستند در ستايش آن‌ها هرچه مىخواهى بگو و هراسى به دل راه مده .
- اى كسى كه به دوستى آن‌ها مىبالى و دوستىشان را حفظ مىكنى و آرامگاهشان را ارج مىنهى ، مژده گوارايت باد .