ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠
فصل دوم : در صفات صانع تعالى
4 [ صانع تعالى مريد است ]
و تخصيص بعض الممكنات بالإيجاد في وقت يدلّ على إرادته تعالى .
اين‌كه خداوند بعضى از ممكنات را آفريده [ نه همهء آن‌ها را ] آن هم در وقت خاصى [ نه پيش از آن ] ارادهء خدا را اثبات مىكند .
و ليست زائدة على الداعي و إلّا لزم التسلسل أو تعدّد القدماء .
اراده امرى زايد بر داعى [ و انگيزهء فعل ] نيست ، چراكه در اين صورت ، تسلسل [ اراده‌ها ] و يا تعدد قدما [ - وجود چند موجود قديم و ازلى ] لازم مىآيد .
5 [ صانع تعالى سميع و بصير است ]
و النقل دلّ على اتصافه بالإدراك و العقل على استحالة الآلات .
نقل [ - متونى دينى اعم از آيات قرآنى و روايات معصومين عليهم السّلام ] بر اتصاف خداوند به ادراك [ جزييات ، و از آن جمله ديدنىها و شنيدنىها ] و عقل بر محال بودن آلات [ جسمانى ، مانند چشم و گوش ، براى خداوند ] دلالت دارد .
6 [ صانع تعالى متكلم است ]
و عمومية قدرته تدل على ثبوت الكلام و النفساني غير معقول .
عموميت قدرت خداوند ، بر ثبوت كلام [ در خداوند ، و اين‌كه خداوند مىتواند تكلّم كند ] دلالت دارد ، و كلام نفسانى امرى نامعقول است .
و انتفاء القبح عنه تعالى يدلّ على صدقه .
منتفى بودن هرگونه فعل زشت و ناپسند از خداى متعال ، بر راست‌گو بودن او دلالت دارد .