علاقة التجريد ( شرح فارسى تجريد الاعتقاد ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠

مسألهء حادية « 2 » عشر در تلازم شيئيت است « 3 » و وجود

قدرت مؤثّر و انتفاء اتصاف در خارج و انحصار وجود و تحقق تناهى آن و عدم تعقّل امر زايد از / * ب / 10 / وجود . همچنين بايد فهميده شود كلام مصنّف - رحمه اللّه - در اينجا « 1 » .

قال : و لو اقتضى التميّز الثّبوت عينا لزم منه محالات . « 2 »

چون باطل نمود مصنّف - رحمه اللّه - مذهب جمعى را كه به ثبوت معدومات قائلند ، شروع نمود در ابطال حجج ايشان . و ايشان را دو حجّت رديّه است كه : مصنّف - رحمه اللّه - ذكر اينها نموده و باطل نموده حصر دو حجّت ايشان را .

أما حجّت اولى تقريرش آن است كه : هر معدومى متميّز است ، و هر متميّزى ثابت ، پس هر معدومى ثابت است .

امّا مقدّمه [ الف - 14 ] اولى كه : هر معدومى متميّز است ، پس سه امر دلالت بر آن دارد :

اوّل : آن كه معدوم معلوم است ، و معلوم متميّز است .

ثانى : آن كه معدوم مراد است به جهت آن كه اراده لذّات مىشود و مكروه مىباشد آلام ، پس البتّه لذّت كه مراد باشد از مكروه متميّز است .

ثالث : آن است كه معدوم مقدور است ، و هر مقدور متميّز است به جهت آن كه ما تميّز ميان حركت يمين و يسار مىكنيم ، و حكم به قدرت احدى حركتين دون اخرى مىكنيم ؛ اگر متميّز نباشد اين حكم

( 1 ) . م : اين حال ( 2 ) . كشف المراد / 33